VAN HALFBLINDHEID EN BLINDHEID. 221 
von Hieper dat iedere poging tot een genetische verklaring der 
irideremie slechts de waarde eener hypothese heeft. Dit blijft nog 
waar sinds de belangrijke studie van SEEFELDER. Want wel geeft 
deze schrijver m. i. eenige belangrijke argumenten voor zijn theorie 
der ectodermale genese, als hij beschrijft defecten van de zonula 
zinnii, die van ectodermale oorsprong is, afwezigheid eener fovea 
centralis, verminderd aantal gangliëncellen over het grootste deel 
van het netvlies, degeneratie van de perifere netvlieszone, onvol- 
doende ontwikkeling van de pars coeca sive ciliaris retinae, maar 
het m.i. onafwijsbaar verband met het iriscoloboom wordt niet 
opgelost, tenzij ook hier de primaire afwijkende tendentie in de 
retina ligt. 
§ 4. Atrophia nervi optici familiaris. 
Ook deze ziekte heeft eenige slachtoffers gemaakt. Ik geloof 
niet, datik daarbij steeds met de door LEBER 1) in 1871 beschreven 
zeldzame aandoening te maken heb. Ik vind op onze lijsten 13 gezin- 
nen en heb opgaven over 15 personen, in leeftijd schommelende 
tusschen 3 en 47 jaar en wel 4 beneden den puberteitsleeftijd en 
11 daarboven; wat de sexe betreft vind ik 4 vrouwelijke en 11, 
mannelijke personen. Een duidelijk verband is niet tusschen de 
slechte gezichtsscherpte en den leeftijd der verschillende betrokken 
personen te vinden. Merkwaardig is, dat de eenigen, die in ’t geheel 
geen visus meer hebben behouden, twee broers van 10 en 12 jaar 
zijn. Juist bij dergelijke gevallen vóór den puberteitsleeftijd vragen 
wij ons af of wij hier voor ons hebben de klassieke juveniele retrobul- 
baire neuritis, die meestal bij mannelijke personen centrale skotomen 
veroorzaakt op een vrij acute wijze en zelden tot totale blindheid 
leidt. Wat het familiair voorkomen betreft hebben wij ernaar 
gestreefd alle dubieuse gevallen ter zijde te laten: er werden ons 
n.l. nog verscheidene mededeelingen gedaan over kinderen met 
atrophia nervi optici, zonder dat daarbij een primaire oorzaak werd 
gemeld. Niet wetend of deze atrophiën congenitaal van aard zijn 
en ook dan nog in twijfel of zij wel bij bovengenoemde aandoe- 
ningen mogen worden ondergebracht, hebben wij ze in deze rubriek 
niet opgenomen en alleen die gevallen vermeld, waarbij uitdrukkelijk 
1) Leber. v. Gr. Arch. f. O Bd. XVII 1871, NAGEL’s Jahresbericht für 1871. 
