230 WAARDENBURG, AANGEBOREN OOGGEBREKEN ALS OORZAAK 
laatste inrichting zijn echter in 1915 10 en in 1916 10 buphthalmus- 
lijders behandeld, tevens blijkt uit de oogheelkundige verslagen en 
bijbladen, dat in 7 inrichtingen van ons land in 1915 samen 28 en 
in 1916 27 buphthalmuspatienten zijn behandeld. Deze cijfers be- 
teekenen natuurlijk niet, dat het aantal buphthalmuslijders jaarlijks 
met een ongeveer gelijk bedrag toeneemt. Wie juiste getallen wenscht, 
zou zich door een enquête onder de oogartsen gemakkelijk kunnen 
laten inlichten. 
Ik heb hiervan de noodzakelijkheid voor mijn doel niet ingezien. 
Ik wil alleen vermelden, dat het mij is gebleken, dat een nog aan- 
zienlijk aantal gecontroleerde gevallen nog niet tot halfblindheid 
en blindheid is gekomen; zoo kon ik bijv. de gegevens uit de 
polikliniekverslagen van prof. VAN DER HOEvE en Dr. NICOLAI 
vergelijken met de opgaven van deze heeren voor onze lijsten. 
In Groningen zijn in 1915 3 gev. en in 1916 10 gevallen, waarvan 
1 op onze lijst, in Nijmegen in 1915 2 gev, in 1916 2 gev., waarvan 
3 op onze lijst, ‘behandeld. Op 17 gevallen, welk aantal dus ver- 
minderd moet worden met het getal, dat zich tweemaal liet zien, 
en in dit geval niet hoog is, kwamen 4 patienten voor, die tot 
onze categorie behooren. 
Voor den een mogen zulke cijfers veel, voor den ander weinig 
of niets zeggen, zooveel is zeker, dat, wanneer wij zien, dat bij 
de blinden en halfblinden tengevolge van aangeboren gebreken de 
hydrophthalmuslijders in aantal bovenaan staan en dat deze lijders 
evenals die aan pigmentatrophie der retina meteen vrij wat beteren, 
zoo niet normalen toestand van de gezichtsscherpte ter wereld 
komen, het onze plicht is voortdurend naar methoden uit te zien, 
die het lijden in 't begin tot staan doen komen. Vooral omdat hier 
niet het nerveuse apparaat de primaire zetel der aandoening is, 
kan er eenige reden tot hoop blijven. Het zal echter zaak zijn, 
dat zoowel oogartsen als huisartsen de gevallen zoo spoedig mogelijk 
ontdekken !). 
1) BRUNO FLEISCHER bespreekt 16 getrepaneerde gevallen uit de Tübinger 
kliniek, waarvan 3 twee maal werden geopereerd. In bijna alle gevallen werd 
de druk geleidelijk normaal; het glaucoom genas, maar slechts in de 7 gevallen, 
die voor het eind van het eerste levensjaar in behandeling kwamen, bleven 
de schadelijke gevolgen voor den oogzenuw geheel en de myopische uitrekking 
van het oog grootendeels uit. (Klin. Mon. f. A, Bd. LXI. 1918. Blz. 152 enz). 
