238 WAARDENBURG, AANGEBOREN OÖGGEBREKEN ALS OORZAAK 
lende vormen door overgangen met elkander verbonden. De samen- 
hoorigheid blijkt het duidelijkste wanneer twee oogen van eenzelfde 
individu of de verschillende vormen van microphthalmus in een- 
zelfde gezin of familie met elkaar worden vergeleken. Dan komen 
zelfs overgangen van den aangeboren anophthalmus naar den mi- 
crophthalmus voor den dag, zoodat vele oogartsen ertoe overhellen 
deze beide in vele gevallen 1) als gradueele verschillen te beschouwen. 
Wanneer ik dus bij de beschouwing van ons materiaal de indeeling 
van VAN Duyse volg, dan gelieve men toch met bovenstaande over- 
wegingen rekening te houden. 
Van Duyse?) onderscheidt drie groepen: a. den zuiveren microph- 
thalmus, b. dien, welke met colobomem gepaard gaat, c. dien, welke 
vorm- en structuurveranderingen zonder coloboom vertoont, zooals 
obscuratio corneae, irideremie, cataracta congenita in allerlei vormen, 
microphakia en aphakia congenita. 
Zooals gezegd: deze indeeling blijft kunstmatig al is zij over- 
zichtelijk. In groep 3 bijv. worden afwijkingen vereenigd, die zeker 
niet allen dezelfde genese hebben; bij groep 2 is het ook de vraag 
of macula- en lenscolobomen in direct verband staan met,uveacolo- 
bomen en zelfs bij groep 1 blijven eenige vragen. Sommige onder- 
zoekers nl. willen de sterkst hypermetrope oogen (boven 10 D, wat 
een willekeurige grens is) hierbij voegen, anderen niet. Doet men 
dit laatste wel, dan rijst alweer de vraag of er tusschen hypermetro- 
pie en microphthalmus dan ook gradueele verschillen bestaan of 
dat er ergens een grens ligt tusschen een oog met ongecompliceerde 
hypermetropie en een microphthalmisch-hypermetropisch oog. 
Tenslotte: is een microphthalmisch oog een concentrisch, d.w.z. 
in alle maten verkleind oog, waarom zouden wij dan alleen de hoog- 
hypermetropische oogen daartoe rekenen ? Slechts wanneer alleen de 
aslengte verkortis, bij overigens gelijk gebleven corneabreking ontstaat 
hypermetropie. Is de laatste echter versterkt, zooals bij concentrische 
verkleining van het oog, dan is ook emmetropie, ja zelfs myopie zeer 
goed denkbaar als refractietoestand van het microphthalmische oog. De 
praktijk leert, dat deze oogen in vorm en grootte van het hoornvlies aan- 
buphthalmus opgetreden. 
2) Encycl. franc. d’ophth. Tom. II. 1905. 
