VAN HALFBLINDHEID EN BLINDHEID. 243 
van den hoornvlies kromtestraal, overeenkomstig de geheele ver- 
kleining van het oog; SCHERENBERG!), OsTERROHT !) en REBER 1) 
eveneens. Ik zelf heb bij mijn gevallen geen noemenswaardige 
krommingsafwijking van het hoornvlies gevonden. 
Ad. 3°. Uit de vorige opmerkingen volgt, dat de hoornvliesrefractie 
dikwijls gelijkgebleven, dikwijls versterkt is. Deze uitspraak ver- 
eischt eenige toelichting. STEIGER heeft uit meer dan 50 000 metingen 
afgeleid, dat er geen variabeler grootheid aan het oog bestaat dan de 
hoornvliesrefractie; zij schommelt bij normale oogen van 38—49 
Dioptrieën, d. i 290/, van haar minimale grootte. De kromming stemt 
bij beide oogen van een persoon bijna precies overeen, maar bij 
verschillende individuen bestaan sterke verschillen. Deze indivi- 
dueele verschillen zijn bijzonder groot in vergelijking met het door 
STEIGER gevonden onderscheid door leeftijd, lichaamsgrootte en 
geslacht. 
Uit dit individueele verschil in cornearefractie volgt, dat het 
moeilijk te zeggen valt, wanneer de kromming van het hoornvlies 
versterkt genoemd moet worden. Men kan evenwel aannemen, dat 
een schommeling van 48—60 D. en daarboven en een kromtestraal 
kleiner dan 7 m.M. in het algemeen als abnormaal mogen worden 
beschouwd, en deze zijn bij microphthalmi geconstateerd. Hieruit 
blijkt, dat de invloed van de asverkorting op de totale refractie 
van het oog weer kan worden opgeheven. 
Dat de cornea bij microphthalmus kleiner van doorsnede is, is 
een algemeen verschijnsel, maar uit een kleine cornea mag men 
niet tot microphthalmus besluiten. Ik ken verscheidene voorbeelden 
van al of niet familiaire microcornea zonder eenige complicatie. Deze 
aangeboren microcornea heeft volgens mijn ervaring nu eens een 
normale, dan weer een versterkte kromming, en is ook wel gepaard 
met astigmatisme. Ze bevat enkele malen randobscuraties. Ook kon 
ik eens een eivormige cornea vaststellen bij een hypermetroop 
meisje van 3—31/, D. met sterke tortuositas vasorum, en eens een 
eivormige microcornea bij iridochorioideaalcoloboom met membrana 
pupillaris perseverans. In het eerste geval was alleen de horizontale 
doorsnede verkort; in het tweede alle doorsneden. 
Ons tweede geval bewijst, dat uveacolobomen gepaard kunnen 
1) Zie THOMSEN. Klin. M. f. A. Febr.-Mrt. 1915. 
