BOEKBESPREKING. 8 301 
lijke geslachtscellen zou nu verschillende resistentie tegenover dit 
gevaar vertoonen. 
v. TSCHERMAK is van meening, dat de theorie der zygotengenasthe- 
nie verschillende schoone perspectieven opent, zoowel voor experi- 
menten als ter verklaring van gevallen van schijnbaar atavisme of 
schijnbare mutatie. De theorie geeft ook een verklaring voor ver- 
schillende gevallen van niet mendelen, nl. door aan te nemen, dat 
in grensgevallen, extreme genasthenie, de inwendig wel zich vol- 
trekkende splitsing, uiterlijk onzichtbaar maakt. 
De schrijver ziet de beteekenis van reine teelt daarin, dat iedere 
hybridisatie de haplogametisch aangebrachte eigenschappen in gevaar 
brengt. De vorming van homozygoten bij voortgezette Mendel- 
splitsing stelt dan een biologische bescherming voor tegen verdere 
vermindering der genenvalentie. Hybridisatie heeft dus naast haar 
beteekenis als vormenverwekster ook een uitroeiende beteekenis. 
Men ziet, dat A. von TSCHERMAK een gansch theoretisch gebouw 
opgetrokken heeft op zijn 161 bastaarden. Stellig zijn z’n feiten 
belangwekkend, maar de vraag is wel gerechtvaardigd: heeft 
v. TSCHERMAK ook nagegaan of de door hem waargenomen ver- 
schijnselen niet vallen in het kader der overeenkomstige op botanisch 
gebied en getracht de beteekenis ervan te begrijpen door de aanname 
dat de door hem gebruikte rassen complex-bastaarden zijn in den 
zin der Oenothera’s: Uit de voorhanden publicatie blijkt daar- 
omtrent niets. Kruisingen van z.g. raszuivere hoenders hebben al 
velen op een dwaalspoor gebracht. De gebruikte typen wettigen de 
vrees dat ook hier fouten in ’t spel zijn. 
KUIPER. 

Usiscu, G., 1916. Beitrag zu einer Faktorenanalyse von Gerste 
(Zschr. ind. Abst-u. Vererb-Lehre XVII, p. 120—152 14 A). 
Bij kruising van verschillende soorten van gerst, waarbij ook 
F, en F3 werden gekweekt en beoordeeld verkreeg de schrijver de 
volgende resultaten: 
1°. De dichtheid der aren wordt door een factor bepaald ; waarbij 
„los’” domineert. Los-gebouwde zesrijige vormen worden meestal 
vierrijig genoemd. Factor L. 
2°. Twee- en zesrijigheid wordt bepaald door twee factoren. De 
