304 BOEKBESPREKING. 
En de derde hypothese, die van DE Vries zelf over de intra- 
cellulaire pangenesis, is en blijft ook thans nog hypothese, en 
m. i. zelfs onwaarschijnlijke veronderstelling. Ze is gebaseerd op 
de vooropgezette stelling, dat de cellen der verschillende weefsels, 
waaruit het lichaam van planten en dieren is opgebouwd, alle het- 
zelfde stel erfelijke eigenschappen bezitten in hun kernen en deze 
stelling is toch nog geheel onbewezen. Daarmee komen we op de 
oude strijdvraag: „praeformatie of epigenesis?” een vraag die op 
't oogenblik nog lang niet definitief beantwoord is, maar welker 
beantwoording toch zeker hoe langer hoe meer in de richting der 
praeformatie gaat. De meest waarschijnlijke oplossing der verschillen, 
welke lichaamscellen van planten en dieren ons toonen, ligt m. i. 
in deelingsprocessen, waarbij het bezit aan erfelijke eigenschappen 
ongelijk over de lichaamscellen verdeeld wordt. Het paradepaard 
der „erbgleiche Teilung”, de regeneratie van een Begoniaplant uit 
een enkele epidermiscel, zou wel eens nader onderzocht mogen 
worden. Want het is een heel verschil, of een bepaalde epidermiscel 
tot deze regeneratie in staat is, of dat iedere epidermiscel dit ver- 
mogen bezit. Phaenotypisch gelijke epidermiscellen behoeven nog 
niet genotypisch gelijk te zijn. Hoe dit zij, de intracellulaire pan- 
genesis blijft hypothese, en wel voorloopig onbewezen, in zijn 
vorm zelfs onbewijsbare hypothese. 
Over de bewerking zal ik niet veel zeggen; afgezien van de vraag, 
of een dergelijke bewerking thans, na dertig jaar nog reden van 
bestaan heeft, had de vertaler niet alleen het boek moeten bewerken, 
maar ook moeten döörwerken. Dan waren vertalingen als „erwachsen”’ 
door „vergroeid” (p. X) van „Zusammengehörigkeit” (waar hettwee 
vormen van een generatiewisseling geldt) door „homogeniteit” (p. 7), 
een verwijzing (p. 60) naar in de Duitsche uitgave (p. 185) geciteerde, 
maar in deze Nederlandsche bewerking weggelaten onderzoekingen 
van NUSSBAUM, GRUBER en KLEBS vermeden. Door die wijze van 
bewerking heeft het boek niets gewonnen, wel verloren. De zeer 
zinstorende drukfouten zullen we maar laten voor wat ze zijn. 
SIRKS. 
