ONTWIKKELING DER EIEREN VAN DAPHNIA PULEX. 309 
kingen op proefondervindelijk embryologisch gebied gebleken. Ik 
herinner b.v. aan de onderzoekingen van PEARL!) over ongelijken 
weerstand van kippenembryo’s tegen vergiftiging met alkohol, waarbij 
ook de eieren, die nog tot ontwikkeling kunnen komen en piet te 
gronde gaan, volkomen normale kuikens worden. Men zou wellicht 
bij de bestralingsproeven aan ongelijke blootstelling der eieren kunnen 
denken. Dit zou echter alleen gelden voor de broedsels met veel 
eieren, waarbij de binnenste door de buitenste tegen de schadelijke 
stralen werden beschermd. Wanneer er echter — zooals vaak het 
geval was — 4 of 5 eieren in de broedruimte liggen, zal bij de 
Daphnia die vrij in de waterdruppel op de radiumkapsel rond 
zweeft, de blootstelling der eieren vermoedelijk gelijk zijn. 
Wat is de oorzaak van dezen ongelijken weerstand der Daphnia- 
eieren? Een reductiedeeling der chromosomen, welke vooreen ongelijke 
verdeeling van vaderlijke en moederlijke „genen” verantwoordelijk 
zou kunnen zijn, komt bij deze parthenogenetische ontwikkeling 
niet voor; het ei behoudt het aantal chromosomen der soort. Een 
overeenkomstig onderscheid, wat de reactie der eieren op schadelijke 
invloeden betreft, heb ik bij de behandeling der Daphnia’s met 
phenylurethaan gevonden, zooals ik nader uiteen zal zetten. 
Terwijl bij korte bestraling van een wijfje met rijpe eicellen alleen 
het eerstvolgende broedsel bezwijkt en de volgende broedsels nor- 
maal, zelfs zeer rijkelijk zijn, ziet men bij langere bestraling, dat ook 
de jongere ontwikkelingstrappen der eieren beschadigd moeten zijn, 
totdat tenslotte volkomen steriliteit gevonden wordt. Als gevolg van 
één enkele bestraling kan men nog bij een Daphnia na tal van mislukte 
broedsels, plotseling weer normale jongen zien verschijnen, wanneer 
namelijk de öogonia niet beschadigd waren. Zoo ontstond er b. v. 
bij een wijfje, dat met dooierrijke eicellen in het ovarium één maal 
bestraald was gedurende 4 uren (kapsel A), twee maal na elkaar 
volledige abortus; de derde keer één gezond jong tusschen ver- 
scheidene abortiefeieren; de vierde keer gezonde dieren, de vijfde 
keer weer abortiefeieren'en één abnormaal, spoedig stervend exem- 
plaar; de zesde keer een normaal broedsel, dat, evenals de moe- 
der zelf, nog langen tijd leefde en een normaal nageslacht kreeg. Bij 
dit exemplaar werd dus 6 Jan. 1917, bij de geboorte van het vijfde 
1) Bide! of the national acad. of sciences, Vol. II, blz. 380. 
2) Journal of exp. Zoolog. XIX, bldz 332. 

