ONTWIKKELING DER EIEREN VAN DAPHNIA PULEX. 311 
keling der ledematen een aanvang en ontstond het oogpigment; in 
hetzelfde uur verlieten de jongen de moederlijke broedruimte. Ook 
bij een tweede bestraling werd deze waarneming gedaan. Zoolang 
dus de radiumwerking de physiologische grenzen niet overschrijdt, 
ontstaat er noch een versnelling noch een vertraging der ontwikkeling. 
Zijn het de «, B of y stralen, voor welke de eicellen der Daphnia 
in het bijzonder gevoelig zijn? Bij de bestraling op de kapsel met 
radiumbromide worden de «-stralen uitgesloten, daar zij door de 
micaplaat van de kapsel reeds worden teruggehouden. Scheidt men 
de Daphnia door een loodplaat van 3 mM. dikte van het radium- 
praeparaat, dan bereiken de P-stralen het dier niet en de secun- 
daire J-stralen kan men laten resorbeeren door een micaplaatje van 
50 u dikte, waarop de Daphnia in een druppel water wordt geplaatst 
Op deze wijze konden Daphnia’s met dooierrijke eieren in het ovarium 
een bestraling met y-stralen van 0,7 mgr. radiumbromide 24 uur 
verdragen zonder dat dit abortus tengevolge had, hetgeen voor de 
onschadelijkheid der ;-stralen pleit. Gebruikt men het radiumprae- 
paraat van 3,1 mégr., dat zooals men gezien heeft, binnen enkele 
minuten de rijpe eieren te gronde richt, dan gelukt het eveneens 
dikwijls bij afsluiting der P-stralen een bestraling van 24 uur zonder 
schadelijke gevolgen te laten verdragen. Bij een paar der laatste 
proeven is echter het eerst komende broedsel geaborteerd. Het is 
dus niet uitgesloten, dat voor een sterkere concentratie der ;-stralen 
(welke met deze praeparaten niet bereikbaar is), de eicellen van 
Daphnia wel gevoelig blijken te zijn, een gevoeligheid, welke echter 
niet met die voor f-stralen vergelijkbaar is. Ook met radium-ema- 
natie heb ik eenige proeven genomen, aanvankelijk met Daphnia 
cuculata, een pelagische Daphnia uit het meer van Zürich. Deze 
werd in emanatiewater gebracht voor de helft met rivierwater ver- 
dund; volgens vertrouwbare opgave bevatte dit vóór de verdunning 
24000 Mache-eenheden per L. Daphnia’s met eieren juist in de broed- 
ruimte overgegaan, vertoonden hierin een normale embryogenese. Men 
mag echter verwachten, dat bij het overschenken van het emanatie- 
rijke water in de cultuurfleschjes een deel der emanatie ontweken 
is, zoodat de concentratie van het gas in de cultuurvloeistof minder 
was dan 12000 M. E. per L. Een poging in het laboratorium te 
Utrecht bij Daphnia pulex deze proeven te herhalen en aan te vullen, 
mislukte, daar de Daphnia’s het gedistilleerde water, dat eenigen 
