TJEBBES, KOOIMAN, ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BĲ BOONEN. 325 
Genetisch valt er een zeer belangrijk onderscheid te maken binnen 
de boven vermelde groep a., de gemarmerde boonen. Deze kunnen 
namelijk constant gevlekt zijn, en planten leveren, die bij zelfbe- 
vruchting weer gemarmerde en niets dan gemarmerde zaden voort- 
brengen, of niet-constant gevlekt. Deze laatste zullen steeds weer 
effen gekleurde vormen afsplitsen en zijn derhalve niet constant te 
krijgen. Zij ontstaan als bastaarden tusschen verschillende rassen, 
meestal echter bij kruising tusschen een effen gekleurde en een 
ongekleurde boon. 
Bijzondere vermelding verdienen nog de groengekleurde boonen, 
zooals de Chevrier’s zeegroene flageolet, die eigenlijk tot de onge- 
kleurde boonen behooren, daar zij geen pigment bezitten, doch die 
door aanwezigheid van groengekleurde korrels in de parenchyma- 
tische laag een groene kleur hebben, indien zij tenminste niet aan sterk 
licht worden blootgesteld. 
I. KRUISING VAN KIEVITSBOON EN BRUINE BOON, 
(avec un résumé en francais). 
Met ee plaat. 
De stamkievitsboonen behooren tot de constant gevlekte boonen, 
die in onze inleiding onder b. zijn genoemd, waarbij dus gestreepte 
vlekking optreedt. 
De erfelijkheid van dit type van vlekking wordt, voorzoover wij 
weten, slechts behandeld door von TSCHERMAK (1). Aan zijn tabel 
ontleenen wij: 
„Mutterrasse: Flageolet Wachs, purpurn marmoriert, (dus: constant 
gemarmerd), Faktorenformel (verkort): M. S. 
„Vaterrasse: Hinrichs Riesen, purpurn gestreift; Faktorenformel 
(verkort): m. S. 
„Fi: purpurn marmoriert. 
„Fo: marmoriert 4, gestreift 2. 
„Anmerkung: Schluss auf Epistasie des Marmorierungsfaktors M 
gegenüber dem Streifungsfaktor S.” 
KAJANUS heeft nog een mededeeling gedaan (2), over een spontane 
bastaard van de witzadige soort Surpasse-Empereur. Deze plant 
bracht zaden voort, die tegelijkertijd violet gemarmerd en bruin- 
