328 TJEBBES, KOOIMAN, ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BĲ BOONEN. 
Van de 69 planten met violetgestreepte scheeden gaven 
27 geheel zuivere kievitsboonen 
en 42 gaven zaden van het uiterlijk der F,-zaden. Deze waren 
nl. alle bruingemarmerd op chamois fond, terwijl de wijnroode 
streping wel is waar niet overal even’ scherp is, maar toch nergens 
ontbreekt. Hoewel wij overtuigd zijn, dat deze verschillen binnen 
de grenzen van de toevallige modificatieve variatie vallen, zullen wij 
in 1919 een naproef nemen, om dit eventueel geheel vast te stellen. 
De getallen 22:42:27 wijzen op een monohybride splitsing met 
intermediaire heterozygoten. Omgerekend op een som van 4 zijn 
de verhoudingen: 0,97 : 1,85 1,19 
De verwachting was: 1,00 + 0,18 2,00 + 0,21 1,00 + 0,18. 
De resultaten komen daarmede dus voldoende overeen. 
Het blijkt nu hieruit, dat de beide gebruikte rassen, kievitsboon 
en bruine, slechts in een enkele factor verschillen, of in een groep 
van samenhangende, sterk of absoluut gekoppelde factoren. 
Dit is een opmerkelijk geval van het in den laatsten tijd meer 
waargenomen verschijnsel dat één factor, of groep van factoren, 
een gansche reeks van phaenotypische kenmerken kan beheerschen. 
Het verschil tusschen kievits- en bruine boonen is inderdaad niet 
beperkt tot de kleur van de zaadhuid, maar uit zich o.a. ook in de 
violette vlekken van de scheeden, die geheel parallel splitsen met 
de vlekking van de zaadhuid, met als eenig verschil dat hierbij 
volkomen dominantie optreedt. Verder verschillen deze rassen ook 
in den smaak der gekookte boonen, gelijk wij boven vermeldden. Ook 
deze eigenschap splitst parallel met de kleur van de zaadhuid, 
Hoewel de smaak-eigenschap bij de uiteraard kleine hoeveelheden 
zaden, die wij voor het onderzoek konden opofferen, niet met vol- 
strekte zekerheid te constateeren was, en in het bijzonder de smaak 
van de heterozygoten niet was na te gaan, vonden wij toch, dat 
alle Fg-boonen met kievitsboontype, die wij kookten, den zoeten 
smaak, die aan dit ras eigen is, bezaten. 
Ter nadere bestudeering van het pigment hebben wij getracht, 
door microscopische beschouwing en door enkele eenvoudige chemi- 
sche reacties, iets meer omtrent de eigenschappen daarvan te weten 
te komen. 
Bij microscopische beschouwing der zaadhuid blijkt, dat de paren- 
chymatische, onderste lagen lichtbruin gekleurd zijn. Bij de kievits- 
