_ TJEBBES, KOOIMAN, ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BIJ BOONEN. 329 
boon veroorzaakt het doorschemeren dezer kleur door de ongepig- 
menteerde velden der buitenste laag een lichte chamois kleur (bij 
oude boonen iets donkerder); bij de bruine boon oefenen deze 
onderlagen nagenoeg geen invloed uit op de totaalkleur. Hier is de 
helder bruine kleurstof vrijwel gelijkmatig verdeeld over alle pris- 
matische cellen der buitenlaag. Bij de kievitsboon zijn de cellen, 
die het ,fond” vormen, zoo goed als geheel ongekleurd, hoogstens 
bleek ivoorkleurig. Er is dus wel een inhoud in het lumen dezer 
cellen, maar een, die praktisch gesproken, kleurloos, en in elk geval 
geheel transparant is. De gekleurde, streepvormige velden bestaan 
uit cellen, die purper pigment bevatten, hier en daar loopt er een 
tusschen door met bruin pigment als bij de bruine boon. Bij den 
intermediairen bastaard vinden wij een verdeeling in duidelijk 
afgegrensde purperen, bruingekleurde en kleurlooze velden. In 
de bruine gedeelten bevinden zich nooit purpergekleurde cellen, 
in de purperen velden wel af en toe een enkele bruine cel. 
Genoemde kleuren kunnen zeer fraai op dwarscoupes worden 
waargenomen. Ook kan men de boonen eenigen tijd in water laten 
weeken, waarna de geheele zaadhuid zeer gemakkelijk loslaat. De 
parenchymatische lagen kunnen dan gemakkelijk met een scherp 
mes van de zeer vaste buitenlaag afgeschraapt worden. Deze kan 
dan gewoon plat onder een dekglas bij doorvallend licht worden 
beschouwd, waarbij men de verdeeling der kleurvelden bijzonder 
goed kan waarnemen. 
Wanneer men zulk een huidje van de bruine boon eenigen tijd 
in water kookt, neemt het een donkerder kleur aan, en wordt min 
of meer roodbruin. Ook de vloeistof krijgt een roodbruine kleur, 
ongeveer CC N°. 28. 
Hetzelfde is het geval met een dergelijk huidje van de kievits- 
boon; ook wanneer men van te voren alle gekleurde gedeelten 
zorgvuldig heeft weggesneden, wordt zoowel het huidje als het water 
dof roodbruin. 
Wij leiden hieruit af: 
1°. dat er, behalve een gemeenschappelijke „kleurstofbasis” in 
de bruine en kievitsboonen, (die wij in alle gekleurde boonen aan- 
nemen) daarin een zelfde chromogeen aanwezig is, dat bij onge- 
stoorde inwerking de effen bruine kleur der bruine boonen doet 
ontstaan. 
