330 TIEBBES, KOOIMAN, ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BIJ BOONEN. 
2°. dat er bovendien in de kievitsboonen een stof voorkomt, die 
in staat is, plaatselijk het ontstaan van de bruine kleurstof tegen 
te houden, en die tevens zoodanig op dat pigment inwerkt, dat he 
purperkleurig wordt inplaats van bruin. 
Voor de opvatting, dat de kleurstof in bruine en kievitsboon zeer 
verwant moet zijn, is een krachtig argument, dat beide door koken 
in de zelfde stof worden veranderd. Dat niet alleen het „ongekleurde”, 
maar ook het purperen pigment in de kievitsboon weinig van het 
bruine verschilt, blijkt uit het somtijds vicarieeren van bruin voor 
purper. Dat dit purper pigment geen op zichzelf staande stof is, 
buiten verband met bet bruine, blijkt al evenzeer uit bovenvermelde 
kookproef, waarbij van beide boonensoorten gelijkgekleurde decoc- 
ten werden verkregen. 
Genetisch kan men zich het geval dus als volgt voorstellen: 
Zoowel bruine als kievitsboon bezitten, behalve een grondfactor 
voor pigment, een kleurverwekkingsfactor voor de vorming van een 
helderbruine kleurstof in het lumen der prismatische cellen van de 
opperhuid der zaadhuid. De kievitsboon heeft echter daarenboven 
een factor, die wij naar analogie van von TSCHERMAK’S benaming S. 
willen noemen, en die gecompliceerd inwerkt op dit pigment en 
op andere eigenschappen van de boonenplant: 
1°. gaat hij de ontwikkeling der kleurstof plaatselijk tegen, en laat 
slechts vlekken over, die meestal tot strepen samenvloeien. 
2°. verandert hij het resteerende bruine pigment in purper. Is 
hij heterozygoot aanwezig, dan is zijn werking zwakker, en is hij 
niet ín staat, het bruine pigment geheel te onderdrukken, zoodat 
dit gemarmerd optreedt. (Een analogon hiervan vonden wij in andere 
boonen, waarop wij in het volgend artikel dezer reeks terugkomen). 
3°. werkt hij in op de kleur van de scheeden, in dien zin, dat 
hij een paarse streping daarop veroorzaakt, die ook bij de hetero- 
zygoten in even sterke mate te voorschijn komt. 
4°. is hij van invloed op den smaak der gekookte boonen, welke 
bij de kievitsboonen zoeter is dan bij de bruine boonen. Waarop 
dit smaakverschil. eigenlijk berust, zal nader door ons worden 
onderzocht. 
Naar analogie van BATESON's benaming, doch, zonder daarmede 
te willen zeggen, dat wij meenen, inderdaad met een ferment te . 
doen te hebben, noemen wij den grondfactor voor pigment F. De 
