340 TIEBBES, KOOIMAN, ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BĲ BOONEN. 










TABEL V. 
REEDE REED WEE TEE EEEN za 
| = > 5 VERDEELING DER NAKOMELINGSCHAP OVER DE 
x = RES ZES GROEPEN. 
OJ 
EN wie | Aa: = = > a, ae 
vee 20 WARE BA | ag = bak z © us 
x Je CRE Te M 2 Bor 2 | 
© 9 ZEE es Sal ee I os | en 
SA M cee D LA <r a Era ann 
= EEN: 0 © 0 0 = 
le il es Ue Pe been EME | Er D. 
S.1.44 \Bruingevl. zz Vv 128 lac: — 6 9 6 
S.1.45 (groep C. ) 5 m — 4 11 9 
SIC CT MN te — | — — 3 124 
S.LArT >. TE Vee — — — 6 14 10 
S.1.50 5 DN EN eas — 3 12. 9 
S.1.52 € 0 — | — — 5 13 6 
a — — 27 71 50 
Omgerekend op som = 4 | — | — = 0,73 1,91 | 1,36 
theoretische spitsing — _ — 1 URL 1 
waarschijnlijke fout _ = — 0,15. Fr BR Os 






9 een splitsing in blauw-gevlekt, zwart-gevlekt en effen zwart. Deze 
krijgen volgens onze hypothese de genetische formule ZZ Vv (zie 
tabel VI). 
De andere 17 splitsten in alle zes kleurtypen, evenals de oor- 
spronkelijke bastaardplant en beantwoorden dus volgens onze 
meening aan de formule Zz Vv. (zie tabel VII). 
Wanneer wij nu de resultaten verkregen in 1918 toepassen op 
de verdeeling van de individuen van 1917 over de verschillende 
groepen, hebben we het volgende schema (zie tabel VIID, dat, ge- 
baseerd op de bovengegeven tabellen II—VII, aan de juistheid 
van onze onderstelling geen twijfel meer laat. 
De resultaten komen inderdaad zeer voldoende met de theo- 
retische cijfers overeen. | 
Hierbij treft ons het meest het interessante feit, dat de homo- 
zygoot- en heterozygoot-gevlekte vormen phaenotypisch verschillen 
en wel in dien zin, dat de homozygoten voor vlekfactor lichter 
van kleur zijn, en sterker veranderd van kleur dan de heterozygoten. 
Wij hebben gemeend, ter verklaring van dit feit, de zaadhuiden 
nader te moeten onderzoeken. 
Bij microscopische beschouwing der zaadhuid der gevlekte boonen 
blijkt, dat ook hier weer — evenals bij de kievitsboon en zijn 
bastaard — de beige kleur van het fond veroorzaakt wordt door 

wenen et ne qu 
