356 KOHLBRUGGE, DE ERFELIJKHEID VAN VERKREGEN EIGENSCHAPPEN. 
en uitingen”, inplaats van reactie en engramm „geheugen” zou 
kunnen lezen, al zou men er dan ook evenveel of evenweinig van 
begrijpen 1). Als SEMON (l. c. p. 35. 166) bijvoorbeeld aanneemt, dat 
het treden met de geheele’ zool van den voet slechts een langzame 
voortbeweging veroorlooft, waarom, naarmate een snellere voort- 
beweging vereischt wordt, de Plantigradie verlaten wordt om over 
te gaan in Digitigradie, dan kan ik niet inzien hoe de prikkels uit- 
gaande van de omgeving of van het snelle loopen de overtollige 
teenen zullen doen verdwijnen, tenzij men met LAMARCK aanneemt, 
dat de psychisch gevoelde behoefte meewerkt, of men moet aan- 
nemen dat de prikkels zelf denkende krachten zijn (de selectie- 
theorie blijft hier buiten beschouwing). Maar wij zullen onze theo- 
retische bezwaren vooreerst laten rusten en nader op de denkbeelden 
van SEMON ingaan, die ik kort zal trachten samen te vatten omte 
toonen, hoe naar zijn terminologie de erfelijkheid van verworven 
eigenschappen omschreven moet worden. De nieuwe eigenschappen, 
die een organisme verkrijgen kan, zijn volgens SEMON bijzondere 
hoedanigheden of wijzigingen der prikkelbare materie, waardoor deze 
op bepaalde prikkels in vroeger ongewonen zin kan antwoorden 
(bijv. bij veranderde functie) of reageeren. 
Eene eigenschap is slechts een uitwendig of zichtbaar teeken, 
waardoor zich de reactie der prikkelbare materie uit. Wat dus overerft 
is niet de eigenschap op zichzelf, maar slechts de verkregen geneigd- 
heid om de betreffende eigenschap ter gelegener tijd en ter gelegener 
plaatse te ontwikkelen. Wat overerft is dus een veranderd reactie- 
vermogen der materie. 
Op den mensch overgebracht zou men dit dus kunnen vertalen 
als volgt. De vader (die geen muzikalen aanleg bezit) reageert op 
de ontvangen muzieklessen met hooge muzikale ontwikkeling, deze 
erft nu niet over, maar wel zal de zoon nu de dispositie toonen 
om, zoo hij door lessen ter geschikter tijd geprikkeld wordt, met 
nog hoogere muzikale ontwikkeling te reageeren. Alleen door ons 
een psychische voorstelling er van te maken worden de gedachten 
van SEMON plausibel, wat al weer toont, hoezeer zijn prikkels, reacties 
en engramme op psychische processen gelijken. 
1) Volgens L. PLATE: (Selektionsprinzip und Probleme der Artbildung. 
Leipzig 1913 p. 458) werden de Engramme met geheugen vergeleken door 
HERING, SEMON, RIGNANO, FR. DARWIN. 

tee tee 
