384 KOHLBRUGGE, DE ERFELIJKHEID VAN VERKREGEN EIGENSCHAPPEN; 
gegaan, dat de door de verschillende onderzoekers verkregen resul- 
taten vertrouwen verdienen. Telkens kan men evenwel bij de ver- 
schillende beoordeelaars, ook bij hen, die ten zeerste ingenomen 
zijn metde resultaten dezer proefnemingen, (bijv. PLATE l. c. p. 478), de 
opmerkinglezen, dat deze proefnemingen door andere onderzoekers 
dienen herhaald te worden. Daarin ligt dus zeker wantrouwen uitge- 
sproken, dat vooral gerechtigd is in alle die gevallen, waarbij een posi- 
tief resultaat zoo bijzonder vlug verkregen werd, zooals in de gevallen 
SCHRÖDER en PICTET. Verder is het zeker merkwaardig, dat een 
onderzoeker als KAMMERER, die een principieel en dogmatisch 
voorstander van de erfelijkheid van verkregen eigenschappen is U), 
steeds positieve resultaten verkrijgt. Daarop wees o.a. JOHANNSEN 2). 
Tegen het snelle verkrijgen van positieve resultaten zou men 
kunnen aanvoeren, dat dan toch ook psychische prikkels bij den 
mensch invloed moesten uitoefenen op het kiemplasma, zoo dat 
overerving van aangenomen gewoonten een bijna dagelijksche 
waarneming zou moeten zijn. Evenwel kan men hiertegen inbrengen, 
dat de mensch blijkbaar een bijzonder constant type is (getuige 
het niet veranderen der negers in Amerika), wat wellicht van alle 
zoogdieren geldt. Al is dit zoo, dan is er toch niets tegen in te 
brengen, dat er andere organismen zijn, bij welke het kiemplasma 
veel toegankelijker is voor invloeden der psyche (of der omgeving), 
vormen als die, welke ook het regeneratievermogen bezitten (dat 
immers ook den zoogdieren ontbreekt). Het zou kunnen zijn en 
daarop wijst het regeneratievermogen, dat bij zulke vormen ‘het 
verschil tusschen soma en kiemplasma veel geringer is dan bij 
zoogdieren. 
Wij komen op grond der besproken experimenten tot de gevolg- 
trekking, dat een invloed der psyche op het kiemplasma niet te 
ontkennen valt (KAMMERER voor Alytes, Salamandra maculosa en 
atra(?), v. CHAUVIN voor Axolotl, Picret en SCHRÖDER), dat zou 
LAMARCK dus juist gevoeld hebben. Al geeft men dit toe, dan is 
1) P. KAMMERER Sind wir Sklaven der Vergangenheit oder Werkmeister 
der Zukunft. 1913. Referaat door Lenz in Archiv. f. Rassen Bd. X 1913 p 350. 
2) Het doet ons ook eigenaardig aan, zoo KAMMERER zelf verklaart, an 
zulke proefnemingen zoo moeielijk zijn, dat zij in handen van andere onder- 
zoekers dan de zijne geen goede resultaten beloven. (Archiv f. Entwickl. 
mechanik. Bd. 36, 84—193. Archiv f. Rassen X. p. 519.) 
