BOEKBESPREKING. 
GODLEWwsKI, E., 1918. Der Eireifungsprozess im Lichte der 
Untersuchung der Kernplasmarelation bei Echinodermenkeimen. 
(Archiv f. Entwicklungsmechanik. Bd. 44 p. 499 — 529.) 
De plotselinge wijze, waarop bij verscheidene lagere dieren het 
kernvolume tijdens de rijping van het ei verandert, heeft reeds 
dikwijls de aandacht der cytologen geboeid. Emit Gop.Lewskt heeft 
onlangs nauwkeurige metingen van cel en kern bij Echinus micro- 
tuberculatus en Asterias glacialis verricht, waarbij hij gebruik 
maakte van de balans (De cellen werden bij sterke vergrooting op 
carton geteekend, waarvan het gewicht per c.M2. oppervlak bekend 
was. Uit de grootte der doorsneden werd het volume berekend). 
Bij Echinus bleek het kernvolume van het rijpe ei zich tot dat 
van de onrijpe eicel gemiddeld te verhouden als 1,1 : 40, bij Aste- 
rias als 1,9:84,9; het celplasma bij Echinus als 432 : 272.8; bij 
Asterius als 744,63: 689,3. Er heeft dus een zeer aanzienlijke daling 
van het kernvolume en een geringe Stijging van het celplasma-volume 
plaats. Deze kernverandering kan volgens berekening niet alleen. 
aan de vorming der poollichaampjes te wijten zijn, doch berust op 
een uitstorting van kernstoffen in het celplasma, dat hierdoor boven- 
dien door opnemen van water zelf in volume toeneemt. Werden 
de metingen tijdens de klieving van het ei voortgezet, dan zag 
GODLEWSKI bij Echinus aanvankelijk het kernvolume snel, later veel 
langzamer toenemen. In het stadium met 1200 cellen was hetgezamen- 
lijk kernvolume nog niet grooter dan bij de blastula met 120 cellen,doch . 
natuurlijk was wel tengevolge van de vergrooting der gezamenlijke kern- 
oppervlakte het contact met het celplasma sterk vermeerderd. Zelfs 
in de gastrula was bij Echinus het gezamenlijk kernvolume nog niet 
grooter dan dat van de oorspronkelijke kern der onrijpe eicel; ook 
dan nog is volgens GopLEwskI voor den bouw der talrijke kernen 
