394 BOEKBESPREKING. 
Modificaties en Erfelijkheid, Erfelijke Zuiverheid en Onzuiverheid, 
Grondregels der Erfelijkheidsleer, Aanvullende Onderzoekingen, 
De Onderlinge Afhankelijkheid der Eigenschappen, Schijnbare Fok- 
zuiverheid, De Gebiedsgrenzen der Erfelijkheid, Planten en Dieren 
als Dubbelwezens, Geloof en Bijgeloof in de Erfelijkheidsleer, en 
de Praktische Kant. 
. SIRKS toont hierin niet alleen zeer goed op de hoogte van zijn 
onderwerp te zijn, maar tevens dat hij een en ander op, ook voor den 
leek, bevattelijke wijze kan mededeelen. Ik meen gerust te mogen ze$- 
gen, dat niemand berouw zal hebben van de aanschaffing van dit boekje, 
tenzij... hij zich mocht stooten aan het inderdaad zeer slechte papier 
en aan de, met enkele uitzonderingen, weinig fraaie figuren. 
Bij een tweeden druk, die vooral wenschelijk is omdat de voort- 
gang onzer kennis op het gebied der erfelijkheidsleer zóó snel is 
dat de auteur zeker nu reeds gaarne een en ander, bv. in het hoofd- 
stuk „De Onderlinge Afhankelijkheid der Eigenschappen”, zou willen 
wijzigen en vooral aanvullen, zal, naar ik hoop, de uitgever met 
deze opmerkingen rekening houden. 
Lorsy. 
TISCHLER, G., 1917. Ueber die Entwicklung und phylogene- 
tische Bedeutung des Embryosacks von Lythrum Salicaria (Ber. 
deutsch. bot. Ges. XXXV p. 233—246. 1 T). 
In verschillende plantenfamilies komen gevallen voor, waar de 
embryozak 4-kernig is. Dit ontstaat in de verschillende gevallen 
vaak op verschillende wijze, terwijl men in zoo’n familie dan dikwijls 
nog het 8-kernige type en overgangen tot het 8- kernige type aantreft. 
Als voorbeelden van families waar de 4- kernige embryozak voor- 
komt, noemt de schrijver: Euphorbiacea, Liliaceae, Orchidaceae, 
Balanophoraceae, Podostemonaceae en Onagraceae. In de laatste 
familie deelt zeer algemeen de embryozakmoedercel zich in 4 
tetradecellen, van welke de bovenste tot embryozak wordt. Hier 
deelt de kern zich tweemaal en wordt, zonder dat een spoor van 
antipodenkernen optreedt, een 4-kernige embryozak gevormd. 
Volgens het overgroote deel der systematici zijn Onagraceae en Ly- 
thraceae ten nauwste verwant en in dit verband beschouwt de schrijver 
zijn onderzoek van de embryozakontwikkeling bij Lythrum Salicaria. 
