ONDERZOEKINGEN OVER DE EENHEID DER 
LINNEAANSCHE SOORT CHRYSANTHEMUM 
LEUCANTHEMUM L. 
door M. J. Sırks en J. BUHOUWER. 
I. INLEIDING. 
Nog steeds heerscht in kringen van systematici en van praktische 
kweekers het geloof, dat de soort, in den zin welke door Lın- 
NAEUS daaraan gegeven is, een eenheid zou zijn, en dat de ver- 
schillende vormen, de veelvormigheid binnen die Linneaansche 
Soort, als gevolg van uitwendige levensomstandigheden (licht, warmte, 
_ voeding, enz.) zouden optreden. Erfelijke verschillen tusschen de 
leden, welke samen zoo’n Linneon vormen, zouden dan niet bestaan. 
Aan dat vaste dogma, hetwelk welhaast onuitroeibaar schijnt, heeft 
al het werk, door JORDAN ten aanzien van de elementaire soorten als 
onderdeelen van zeer talrijke Linneonten verricht, geen einde kunnen 
maken. En toch wordt ieder nieuw dergelijk onderzoek, dat aan 
de moderne eischen van erfelijkheidsstudies voldoet, een analyse 
van die Linneaansche soort in „petites espèces” en een argument 
temeer tegen de handhaving van die vooropgezette eenheid. Welk 
in de natuur voorkomend Linneon ook als onderzoekingsobject 
gekozen werd, telkenmale is het een mixtum compositum gebleken 
_ te zijn van andere, kleinere eenheden. 
In de nieuwere litteratuur zijn het o.a. de studies van H. E. 
_ PETERSEN (1914), die een eind gemaakt hebben aan het eenheids- 
geloof aangaande het Linneon Anthriscus sylvestris (L.) Hoffm.: „Ved 
mine Dyrkningsforség er det godtgjort, at de mere dybtgaaende 
Egenskaber er genotypisk forskellige. Sandsynligheden taler imid- 
lertid for, at det, der ved en flygtig Betragtning kunde anses som 
Folge af fluktuerende Variabilitet, i Virkligheden ogsaa er srundet i 
genotypiske Forskelligheder” (1914. p. 136). „Uit mijn kweekproeven 
Genetica. 26 
