404 SIRKS, BIJHOUWER, ONDERZOEKINGEN OVER DE EENHEID DER 
in voeding zijn, vertoonen andere in hun ontwikkeling slechts weinig 
de gevolgen daarvan.” (1904. p. 337). Over het algemeen wordt de 
mediaan bij rijke voeding verhoogd, bij geringe voeding verlaagd; 
zoo doet sterke voeding bijv. het aantal straalbloemen van Com- 
posieten toenemen en de mediaan der getallen in positieve richting 
verschuiven. Bij Helianthus annuus bijv. vond Weisse: „Wir sehen 
also, wie durch Ernährungsmodifikationen der Hauptgipfel der Strah- 
lenblüten bedeutende Verschiebungen erleiden kann.” (1897. p. 473). 
Variabiliteitswijdte en mediaan worden dus beide door de voeding 
beinvloed. En de correlatie tusschen bepaalde eigenschappen even- 
zeer, maar in negatieve richting. „Die Grösse der Korrelation ist 
in starkem Grade abhängig von den Wachstumsbedingungen, die 
Merkmalspaare zeigen die grösste Korrelation in den Kulturen auf 
mageren Boden. Der Standraum übt keinen wahrnehmbaren Einfluss 
auf die Grösse der Korrelation aus.” (T. TAMMEs. 1907. p. 117). 
Door de meeste onderzoekers, die zich met statistische bepalingen 
bezighielden, wordt dan ook de invloed der voeding zeer hoog 
aangeslagen; zoo hoog, dat die invloed alleen verantwoordelijk 
gesteld wordt voor de uiteenloopende verschillen, welke verschil- 
lende individuen eener zelfde Linneaansche soort onderling ver- 
toonen. In een verhandeling over de variabiliteit in aantal straalbloe- 
men van individuen van de „soort” Chrysanthemum Leucanthemum 
bijv. zegt Tower (1902): „The polygons of distribution for the 
heads were found to be multimodal in every species studied, and 
these modes were correlated with the time in the season when 
the heads appeared. Material taken early in the season gave modes 
on high numbers with almost no varieties in the lower part ofthe 
range; material taken in the middle of the season gave modes on 
the mid-range numbers with variates over the entire range; and 
material taken at the end of the season gave modes upon the lower 
numbers with a range limited to the lower and middle numbers. 
Material taken at only one time would not in this case have given 
data of any value. In C. Leucanthemum the heads which blossom 
first have a prevailingly larger number than those which follow 
later in the season. The observations of SHULL (1902) upon specific 
plants of Asters and my own of C. Leucanthemum, where every 
flower that appeared during the growing season upon marked 
plants was studied, show that in individual plants there is no 

