LINNEAANSCHE SOORT CHRYSANTHEMUM LEUCANTHEMUM L 407 
gemaakt van het klassemiddelpunt, dus alsof het een geval was van 
diskrete varianten. 
In totaal werden opgesteld: 112 tabelletjes voor Chr. Leucan- 
themum, met 3267 straalbloemen, 2 voor Chr. segetum, 11 voor 
Chr. maximum en 16 voor Chr. carinatum. 
Van het grootste deel dezer tabellen werden de volgende con- 
stanten bepaald: 
l. de arithmetische gemiddelden van lengte en breedte, uit 
M = Aare 
de standaardafwijkingen van lenste en breedte, 

> Epa? . 
S= + — b2, of in klasse intervallen: 6 — s X sp; 
£ : 6 6 
3. de middelbare fouten van M en 6 uit: m = - M6 — 
a, rn 
4. de correlatie tusschen lengte en breedte, uit de formule van 
BRAVAIS: 7 = ie ee 
NSxSy 

9. de verhouding tusschen gemiddelde lengte en breedte, als 
Mi 
maat voor den vorm der straalbloemen, i = — 
b 
6. het produkt van gemiddelde lengte en breedte, dus een be- 
nadering van het oppervlak der straalbloemen, als maat voor de 
voedingsomstandigheden, waaronder de plant verkeert, O= M, < My: 
1006 
7. de variabiliteitscoëfficienten van lengte en breedte v == —, 
. 
’ 

Deze waarden geven een goed beeld van de bloem, en, samen 
met #, het aantal gemeten straalbloemen, vormen ze een uitstekend 
materiaal om verder te verwerken. 
Bij sommige correlatietabellen, o.a. bij die waarin de uitkomsten 
samengevat zijn, werden nog eenige andere waarden berekend, en 
wel het gemiddelde quotient en het gemiddelde produkt van lengte 
en breedte. Bij het berekenen in de Galtonkurve vinden we nl. 
dat onze O = Mıx Mp, niet gelijk is aan O = Ib, m. a. w. dat het 
produkt van de gemiddelden niet gelijk is aan het gemiddelde 
produkt. 
