LINNEAANSCHE SOORT CHRYSANTHEMUM LEUCANTHEMUM L. 425 
Bij het inzien van Tabel 1 zal men bemerken, dat van Chrysan- 
themum carinatum vele tabellen niet uitgerekend zijn; alleen M, 
O en 7 zijn bepaald. Ik achtte me nl, waar een zoo duidelijke 
veeltoppigheid was, niet gerechtigd de gewone statistische methoden 
toe te passen; welken zin hebben c, wv, vs enr bij een heel andere 
frequentieverdeeling dan waarvoor ze opgesteld zijn? Wel heb ik 
bij de no’s 127 en 129, beide duidelijk drietypig, de indices voor 
de drie typen van bloempjes bepaald, teneinde een beter overzicht 
te krijgen van de vormverandering bij de verdubbeling. 
Bij de hierboven geplaatste bloem n°. 127 was de index van het 
totaal z = 1,543, terwijl de indices voor de drie typen waren: 
iı = 1,986, z2 = 1,626, en 73 = 1,426, waaruit de geleidelijke op- 
klimming duidelijk blijkt. 
Ik geloof, dat het wèl gerechtvaardigd is, bij Chrys. carinatum 
te besluiten tot een afwijkend type van variabiliteit. 
Nu wacht nog de beantwoording van de vraag: is er uit dit mate- 
riaal al iets te concludeeren omtrent de homogeniteit van de Linneon 
Chrysanthemum Leucanthemum ? 
Als wij als criterium voor de homogeniteit beschouwen de ge- 
lijkheid van het materiaal in zijn onderdeelen, zooals gedaan is 
in de - publicatie van C. Coor en A. N. Koopmans (1917), dan 
moeten we hier zeker besluiten tot het bestaan van vele typen, 
Maar hoe moeten we ons dan deze phaenotypen gevormd denken: 
door modificatie door de levensomstandigheden, of door genoty- 
pische verschillen? Als we aan modificatie denken, dan kunnen 
we dat onmogelijk overeenbrengen met de geringe verschillen van 
de indices bij de bloemen van de planten 93—100, en met de 
zéér geringe verschillen in alle mogelijke constanten bij de, overigens 
geheel analoge Chrys. maximum. Deze ervaringen, die er op wijzen, 
dat de levensomstandigheden geen zóó sterken invloed uitoefenen, 
dat de groote verschillen in de populatie van Chrys. Leuc. erdoor 
verklaard kunnen worden, maken dus genotypische verschillen zeer 
waarschijnlijk. 
Hierbij kunnen we nog veronderstellen dat de populatie uit een 
aantal liniën bestaat, lang- en kort-, breed- en smalbloemigen waar- 
tusschen de overgangen door modificatie ontstaan zijn, of uit een 
mengsel van hybriden. 
