OVER LIMIETVERHOUDINGEN IN MENDELSCHE POPULATIES. 449 
zeer langzaam toe, hetgeen we kunnen zien uit Fig. II voorste vlak. 
Wanneer we nl. de formule uitwerken krijgen wij: 
k as 
y = l# DEL 12-1 20=x) + “= LEZ D (le Se a ie = 
ao 14— el) 2(k-1) (1—x) 
JDE (2) 
waaruit dit feit gemakkelijk af te leiden is. 
We zien dus dat bij autogamie na zeer veel generaties de popu- 
latie uitsluitend uit homozygoten zal bestaan. De snelheid van dit 
proces is omgekeerd evenredig met het aantal genotypische verschillen. 
N.B. In een panmictische populatie zal dit verschijnsel ook op- 
treden. Hoe grooter het aantal genotypische verschillen, des te 
langzamer nadert de lijn tot de limiet. | 
Men merke op dat de lijn van JENNINGS in formule kan gebracht 
worden als y=2/WA + B. 
§ 4. De beide uitersten, panmixie en autogamie laten nog een 
groote reeks van overgangen toe. 
In de natuur zal het vaak voorkomen dat er een bepaalde ver- 
houding bestaat tusschen allogamie en geitonogamie. Wanneer we 
deze verhouding kennen is van een bepaalde populatie ook de 
limietverhouding gegeven. We beschouwen het geval dat de indivi- 
duengroepen gelijk in aantal zijn. HEUKELS heeft zich met dit geval 
bezig gehouden en heeft gevonden dat, wanneer er A geitono- (of 
auto) game bevruchtingen tegenover B allogame optreden het aantal 
der homozygoten na x generaties is: 
A+B A+B A x 
voor één factor: ER TEE 441.08 D | 

2 (A + B) 

A+ B 3A+2B A xh A 
voor twee factoren: Y= 4 LB Ser ven X REDT 
A x-1 34 
taat) “reds? 
Wanneer B = o, dan komen de formules voor autogamie (§ 2) 
te voorschijn. Wanneer A =o blijkt de populatie constant in samen- 
stelling te zijn. Om de panmixie formules hieruit te vinden, moeten 
1) HEUKELS gebruikt inplaats van A en B, x en y hetgeen ik om begrij- 
pelijke redenen hier niet navolg. j 
Genetica. 29 
