BOEKBESPREKING. 465 
De verhouding van den mensch tot de algemeene natuurwetten 
wordt op aanschouwelijke wijze door D. toegelicht. Zooals hij in 
zijn kinderjaren dacht, dat de muziek uit een vaste reeks van 
deuntjes bestond, welke deel uitmaakten van de wereldorde ener 
op uit was zelf zulk een deuntje te ontdekken, — zoo leefde als 
jonge man het verlangen in hem één van de nog niet ontdekte 
natuurwetten te vinden, welke de wereld regeeren. Daarna kwam de 
ontgoocheling, dat natuurwetten uitvindingen zijn van den mensche- 
lijken geest („minder instaat de essentie van het leven weer te 
geven dan een symphonie van Beethoven”). Men zou zich kunnen 
verwonderen dat — indien de mensch schepper der z.g. natuur- 
wetten is — er b.v. niet evenveel verschillende erfelijkheidswetten 
als menschen zijn. Dat komt alleen, zegt D. omdat de meeste menschen 
zich tevreden stellen met werk uit de tweede hand en de oor- 
spronkelijkheid aan anderen overlaten. 
Ook de zekerheid omtrent opgestelde theorieën wordt door D. 
aan de kaak gesteld: „kan er een ingewikkeld levensverschijnsel 
zijn, dat men zoo intiem kent in elke undulatie van zijn vorm, in 
elke nuance van zijn kleur, elke phase van zijn beweging, dat er 
een theorie over kan bestaan, die dit alles omvat?” Is zulk een 
geweldig phenomeen van levensgroei als de evolutie ooit door 
natuurlijke selectie te verklaren? „Ik beschouw theorieën als lucht- 
ballons”, zegt DARBISHIRE in zijn losse aanteekeningen bldz. 105, 
„Degenen, die ze gemaakt hebben, blazen ze op, de bewonderaars 
blazen ze nog sterker op en „they generally burst from overinflation.”’ 
Van de „Introduction to a Biology” zijn slechts twee hoofdstuk- 
ken gereed en het derde is aangevangen. Het tweede is aan de 
evolutie van den menschelijken geest gewijd. Hel valt moeilijk uit 
de 89 gereed gekomen bladzijden te zeggen, welke beteekenis dit 
opstel als geheel zou hebben gehad, indien de schrijver het had 
kunnen voltooien. Het vierde deel, dat als synthese moest worden 
opgezet („Some suggestions as to the direction in which an under- 
standing of life may be sought”), ontbreekt geheel. Hetgeen aan- 
wezig is, geeft reden te betreuren, dat de dood het manuscript kwam 
onderbreken. 
Onopgemerkt in de litteratuur zou het voltooide werk niet zijn 
voorbijgegaan. Juist het feit dat D. bekend is door nauwkeurige 
onderzoekingen op experimenteel genetisch gebied, grootendeels in 
Genetica. 30 
