
466 BOEKBESPREKING. 
de „University experimental Farm” te Fairslacks verricht (hij was 
Lecturer te Edinburg) — doet den lezer aandacht schenken aan 
zijn oordeel over de beperkte waarde der kenmerken, die de 
wet van MENDEL volgen. Zijn levendige geest, gepaard met ver- 
beeldingskracht, overzag de groote lijnen der evolutie en hij waagde 
een poging de plaats van den mensch in het heelal van biologisch- 
philosofische zijde te benaderen. Daarbij was D. zich wel bewust 
dat, zooals hij het bldz. 77 uitdrukt, elke dwaling in levensopvat- 
ting met de eigen ziel moet worden betaald. „Het leven wreekt 
zich zelf zonder genade, als wij niet trachten het te verstaan en het 
op de basis van dit begrijpen in te richten.” 
De „Introduction to a Biology” vormt slechts een klein gedeelte 
van de verspreide, grootendeels herdrukte opstellen. Tintelend van 
geest is een lezing in 1906 te Manchester gehouden over „Some 
conditions of progress in biological Inquiry’, grootendeels aan de 
wankelbaarheid van verklaringsprincipes gewijd en niet minder 
lezenswaard een kernachtige beschouwing over de verhoudingtusschen 
Mendelisme en Biometrica uit het jaar 1905. 
De uitdrukking „er is niets nieuws onder de zon’, is. eigenlijk 
onjuist, zegt DARBISHIRE. „Ze geldt alleen voor dood materiaal; overal 
waar leven is, is vernieuwing.” Doch terwijl men in het leven voort- 
schrijdt, is het goed van tijd tot tijd objectief te staan tegenover 
eigen onderzoekingen en resultaten, ze met een kritisch oog te 
beoordeelen en eens rustig te gaan zitten onder den boom, die een 
beeld is van de eigen levensbeschouwingen, zich vervolgens eens 
af te vragen, of die boom wel den juisten vorm heeft gekregen. , Moet 
er niet wat dor hout worden uitgesneden, had er niet veel moeten 
blijven staan, dat wij er uit verwijderd hebben?” 
Dat DARBISHIRE tusschen de beslommeringen van zijn bezig, wel- 
besteed leven als natuuronderzoeker op zijn weg kritisch heeft stil- 
gestaan en rondgekeken en aan de sleur der gewoonte is ontkomen, 
maakt juist de bekoring van zijn nagelaten werk uit. 
M. A. van HERWERDEN. 
Davis, B. M., 1917. Some inter- and back-crosses of F; Oeno- 
thera hybrids (Genetics II, p. 155—185. ill.) 
Schr. heeft de bastaarden van O. muricata X biennis en O. biennis 
x. muricata met elkaar gekruist en teruggekruist met de ouders. 
