470 BOEKBESPREKING. 
een ander type vertoonde, dan dat van het overige lichaam. 
De slotsom van het onderzoek luidt, dat het geen steun geeft 
aan het streven om een nauwere verwantschap aan te nemen tusschen 
verschillende menschapen en bepaalde menschenrassen. 
A. v. WESTRIENEN. 
KAJANUs, B. und S. O. BERG, 1919. Pisum-Kreuzungen (Ar- 
kiv for Botanik XV. 19. 18 pp.). 
Kruisingen tusschen verschillende erwtenrassen hebben KAJANUS 
geleid tot het aannemen van een zestal erfelijke factoren, die zich 
gedeeltelijk onafhankelijk van elkaar gedragen bij de splitsingen. 
Die zes factoren zijn: 
R geeft homo- en heterozygotisch lichtroode bloemkleur, min of 
meer lichtbruine zaadhuidkleur en bruine navelkleur; 
G komt op zichzelf niet tot uiting, geeft echter met B samen in 
homo- en heterozygotischen toestand donkerroode bloemkleur en 
„Sterk grijsgroene zaadhuid soms met zwak violette puntjes”(?) 
geen verandering echter in navelkleur; 
O is een „Hemmungsfactor”, die homo- en heterozygotisch de 
donkerroode tot roodbruine zaadhuidkleur onderdrukt, welke door 
R en G samen veroorzaakt wordt; die kleur is dan grijsgroen tot 
lichtbruin ; 
P veroorzaakt scherpe donkerviolette stippeling der zaadhuid, 
soms zoover uitgebreid, dat de geheele testa violet gekleurd schijnt 
(obscuratum-type); komt alleen voor als ook B en G aanwezig zijn; 
M geeft aanleiding tot een donkerbruine marmerteekening der 
zaadhuid, welke door de violette stippeling heenloopt, dus soms 
er naast, soms er overheen ligt; is eveneens gebonden aan Ren G; 
S roept in homo- en heterozygotischen toestand bij alle zaad- 
typen zwarte navelkleur te voorschijn. 
Ik geloof wel, dat KAJANUS erin geslaagd is, het bestaan dezer 
factoren, waarvan Lock er reeds 5 gevonden had, waarschijnlijk te 
maken De factoren R, G, P, M en S van Kasanus werden door 
Lock voorgesteld als C, P, S, M en D. Nieuw is Kasanus’ Hem- 
mungsfactor O. | 
Twee bezwaren heb ik tegen KAJANUS’ publicatie: waarom geeft 
