472 BOEKBESPREKING. 
of Tanimbareilanden, gelegen in den Molukschen Archipel, De be- 
volking, die deze eilanden bewoont, is, 0. a door STANLEY, beschreven 
als een krachtig gebouwd, mooi menschenras met intelligent uiterlijk. 
Ook andere reizigers, die de eilanden bezochten, beschrijven hen 
als zeer schoon gebouwd. FORBES zegt o.a : their whole motion 
is full of grace, but so proportioned are they that it really seems 
scarcely possible for them to move ungracefully. 
Ook zijn de meeste reizigers het er over eens, dat zij weinig 
uiterlijke overeenkomst met het Papoeatype vertoonen, hoewel men 
dit wegens de nabijheid van N. Guinea misschien zou kunnen 
verwachten. 
Wat het algemeen uiterlijk betreft, trof zeer sterk het veelvuldig 
voorkomen van plagiocephalie (bij 50°/, der schedels). Ook aan 
ForBES was dit opgevallen, die het toeschrijft aan de wieg, waarin 
het kind met het hoofd op hard rottan ligt. Daardoor wordt die 
zijde, waar het op ligt, afgeplat. Daar veelal beweerd wordt, dat 
dergelijke vervormingen bij langdurige rug- of zijligging op rhachitis : 
van den schedel zouden berusten en deze ziekte in onze Oost zeer 
zelden schijnt voor te komen, acht Schr. een nader onderzoek hier- 
over zeer gewenscht. 
Bij de beschrijving van verloop en complicatie der schedelnaden 
wijst Schr. op enkele verschillen met de opgaven van MARTIN. Op- 
merkelijk was een bij één schedel vóórkomende uitsluitende obli- 
teratie der sutura squamosa. Dit kwam bij een verzameling van 
600 schedels door FREDERIC onderzocht, geen enkele maal voor. 
KLEIWEG DE ZWAAN vond het verschijnsel tweemaal bij zijn schedels. 
van Nias (Craniologische Untersuchung niassischer Schädel, Haag 
1914). BARGE vermeldt het eveneens als groote zeldzaamheid bij een 
zijner Friesche terpschedels. 
Bij de Papoea's schijnt dit vaker voor te komen, daar v. D. BROEK 
hier viermaal een vroegtijdige en asymmetrische verbeening der 
sutura squamosa vond. Als een „aapachtig” kenmerk kan men het 
niet opvatten, daar Bork aangeeft, dat ook bij de anthropomorphen 
de temporaalnaad het laatst tot verbeening komt. 
Ossa Wormiana werden bij vele schedels, een os epiptericum 
typicum bij enkelen gevonden. 
Stenokrotaphie kwam niet voor en ook bleek er geen duidelijk 
verband tusschen de éénzijdige afplatting van den schedel en de 
