BOEKBESPREKING. 473 
lengte der sutura spheno-parietalis. Bij de schedels van Nias werd 
daarentegen meermalen stenokrotaphie gevonden. Volgens KLEIWEG 
DE ZWAAN zou de rugligging van den zuigeling meer kans bieden 
op een verkorting van de sutura spheno-parietalis: door druk op 
het achterhoofd zou het slaapbeen naar voren schuiven en in de 
zijfontanel dichter tot het voorhoofdbeen naderen. Hiervoor zou 
ook nog kunnen pleiten, dat, waar de gewoonte bestaat, kunstmatig 
de schedels der zuigelingen in vóór-achterwaartsche richting te ver- 
kleinen, dikwijls stenokrotaphie is gevonden. 
Forr. parietalia werden bij alle schedels op een na, gevonden. 
De regio supra-orbitalis puilt bij een gedeelte sterk naar voren 
uit. Gedeeltelijk wordt dit veroorzaakt door een kleine welving, 
gedeeltelijk door een groote neiging van het frontale. Om inzicht 
in deze verhoudingen te krijgen, worden welvingsindex van het 
frontale, bregmahoek en liggingsindex van het bregma bepaald. 
Hierbij wijst schr. er op, dat het inion een variabel punt aan den 
schedel is en men als grondslag voor de bepaling van den liggings- 
index van het bregma liever een andere lijn, dan de glabella-inion- 
lijn moest nemen. Hij beveelt daarvoor aan de lijn, die van de 
glabella evenwijdig aan de oog-oorlijn getrokken kan worden. Aan 
den aangezichtsschedel valt op te merken een veelvuldig vóórkomen 
van een sutura infra-orbitalis (bij Europeesche schedels 20—40 °/,. 
bij Tanimbarschedels 88,8°/,. Verder het overwegen van krypto- 
zygie. In het geheele uiterlijk voorkomen zoowel van hersen- als 
aangezichtsschedel zijn duidelijk een meer massief, zwaar gebouwd 
type met sterk uitgesproken lijnen en uitsteeksels en een lichter, 
meer gracieler type te onderscheiden. Bij de metingen aan den 
schedel wordt een scheiding tusschen deze twee groepen gemaakt, 
daar vooral de absolute maten bij de eerste grooter zijn. 
Bij bepaling van den lengte-breedte-index blijkt het meerendeel 
der schedels brachycephaal en mesocephaal te zijn en slechts een 
klein deel (18,7) van alle Tanimbarschedels die bekend zijn is 
dolichocephaal. In dit opzicht bestaat er een groot verschil met de 
Papoea's. Onder de door v. p. BROEK onderzochte schedels kwam 
slechts één brachycephale voor. Meer overeenkomst vertoonen de 
Tanimbareezen met de bewoners van Nias, wat dezen index betreft. 
Voor de hoogte van den schedel werden verschillende afmetingen 
bepaald; de hoogte van Broca, afstand van basion tot bregma, 
