


| 
| 
474 BOEKBESPREKING. 
calotte-hoogte op glabella-inionlijn (hoogte van SCHWALBE), calotte- 
hoogte op de grootste lengte, hoogte van SCHMIDT. De hoogte van 
Broca is grooter bij de dolicho- dan bij de brachycephale schedels 
en komt in absolute waarde overeen met de door v. D. BROEK bij 
de Papoea's gevondene. De lengte-hoogteindex verschilt evenwel 
weer daardoor van die der Papoea's, dat er geen enkele platyce- 
phale onder de Tanimbarschedels is en de hypsicephalie ver over- 
weegt, terwijl vooral de meso- en brachycephale Papoea's grooten- 
deels orthocephaal zijn. Bij de Niasschedels overweegt de hypsice- 
phalie zeer sterk. In dit kenmerk staan de Tanimbareezen dus weer 
dichter bij de Niassers dan bij de Papoea's. Ook met de andere 
hoogtemetingen worden dezelfde uitkomsten verkregen. 
Bepaling van de schedelcapaciteit volgens de methode van WELCKER 
laat zien, dat de inhoud zeer klein is, vooral van de brachycephale 
schedels, wat zelfs zou kunnen doen denken aan het brachycephale 
Pygmaeenelement, dat in N. Guinea is aangetroffen. Ruim 88 °/, 
der schedels waren kleiner dan middelgroot (X 1450 cM3.). Van de 
overige schedelmaten verdient nog vermelding de fronto-parietaal- 
index van SCHWALBE (verhouding tusschen kleinste voorhoofdbreedte 
en grootste parietaalbreedte), waarin de Tanimbarschedels eveneens 
grootere overeenkomst met die van Nias vertoonen, dan met de 
Papoea's. Ook de maten voor kleinste en grootste voorhoofdbreedte 
verschillen weinig van die der Niassers en eenzelfde overeenkomst 
uit zich in die der welvingsindices: welvingsindex van SCHWALBE 
(verhouding tusschen boogafstand Nasion-inion en koorde Nasion- 
inion) en de welvingsindex der beenderen afzonderlijk (frontale, 
parietale en occipitale). Daarbij blijkt tevens, dat de dolichocephale 
groep een sterkere welving van frontale en occipitale bezit, terwijl 
bij de brachycephale de sterkste welving in het parietale valt. 
Het vóórkomen van den aangezichtsschedel wordt grootendeels 
bepaald door den gezichtsindex (verhouding tusschen gezichtshoogte 
en jukboogbreedte). Voor het meerendeel zijn de onderzochte schedels 
meso- en chamaeprosoop en hun gemiddelde index staat dichter 
bij die der Papoea's, dan bij de Niassers. Tegen de verwachting 
vindt men bij de dolichocephale groep minder leptoprosopen, dan 
bij de brachycephale. Wellicht wijst ook dit verschijnsel op een 
kruising van typen. Ook de neusvorm kan misschien een aanwijzing 
in diezelfde richting geven. Onder de dolichocephale schedels kwam 
