


478 BOEKBESPREKING. 
evolutie langs anderen weg zoeken en een nieuwe soort uit één 
oudere soort achten te zijn ontstaan. Of werkelijk bereikt zal worden, 
dat ook maar eenig licht over de afkomst onzer huishoenders zal 
worden geworpen is een moeilijk te beantwoorden vraag. Het 
toeval, dat ons onze weinige proefdieren verschafte, zal daar 
misschien grootendeels verantwoordelijk voor zijn. De natuur werkt 
tegelijkertijd, door vele eeuwen heen met een onnoemlijk uitge- 
breider materiaal, met meerdere genotypisch verschillende rassen 
van elk der wilde hoendersoorten. De mensch heeft misschien 
duizenden jaren gewerkt om al de typen zijner nut- en sierhoenders 
uit de wilde vormen naar voren te brengen. Of het — doelbewust 
— in een menschenleeftijd mogelijk is een onderdeel van dit ont- 
zaglijk werk te herhalen, of een resultaat te bereiken, dat daaraan 
ongeveer parallel ligt, is evenzeer een open vraag. Maar mij lijkt 
het op dit oogenblik, met onze kennis, de aangewezen weg.” 
Lorsy. 
LEHMANN E., 1918, Ueber reziproke Bastarde zwischen Ept- 
lobium roseum und parviflorum. (Zeitschrift für Botanik, X, 
1918, p. 497-511). 
LEHMANN toont experimenteel aan, dat de reciproke bastaarden 
tusschen bovengenoemde Linneonten van elkaar verschillen; er is 
. dus reden om te vermoeden dat er ook onder de Epilobia kern- 
chiméren zijn. 
E. parviflorum 2 X roseum & wordt, wegens zijn stijf opgerichte 
groeiwijze door LEHMANN B. rigidum genoemd, de reciproke 
bastaard, wegens de omgebogen stengeltop E. curvatum. 
E. rigidum vormt helaas nooit zaad, zelfs niet bij vrije bestuiving. 
Bij E. curvatum werd 1/s—1/; van het voor E. roseum normale 
aantal zaden in de vruchten aangetroffen. De auteur vermeldt echter 
niet of deze door zelfbevruchting werden verkregen. Verder onder- 
zoek wordt beloofd. 
Lorsy. 
