BOEKBESPREKING. 483 
de getallenverhoudingen ons verklaard, daarom weten wij nog niet 
veel van het hoe en het waarom. Verder komen wij door een aantal 
onderzoekingen van BALTZER, GOLDSCHMIDT en anderen over den 
invloed van stoffen, (hetzij hormonen of zuiver chemische stoffen) 
op de ontwikkeling van geslachtsorganen en secundaire geslachts- 
kenmerken. De uiterst interessante proeven van STEINACH met ratten 
brengen ons als vanzelf tot de vraag, of niet de rol van de specifieke 
geslachtschromosomen voornamelijk deze is, dat zij invloed uitoefenen 
op de interne secretie van specifieke stoffen als bedoeld in al de 
aangehaalde physiologische proeven. 
Na een korte en heldere beschrijving van het mechanisme van 
mendelsche erfelijkheid komt LoEB ook daarbij tot de om zoo te 
zeggen chemische opvatting van de erfelijke factoren. Daarnaast 
worden weer de eigenschappen van het ei als zoodanig naar voren 
gebracht, wier overerving, als niet beinvloed door de kern, aan het 
ectoplasma gebonden is. 
De kwestie van de aanpassing en de invloed van het milieu hangt 
nauw samen met die van de overerving van verworven eigenschappen. 
De feiten, die thans tot onze beschikking zijn, dringen onze opvat- 
tingen in deze richting, dat de bedoelde aanpassingen in vorm en 
in instinct veroorzaakt worden door chemische stoffen, gevormd 
in de organismen. Te veel wordt over het hoofd gezien, dat er ook 
wel degelijk dergelijke stoffen gevormd worden, die indifferente of 
zelfs schadelijke resultaten verwekken. De erge disharmonieën zien 
wij nooit, daar de eventueele dragers ervan nooit verwezenlijkt 
worden. Matige disharmonieén en indifferente eigenaardigheden 
zien wij daartegen overal rondom ons. 
Een zeer belangrijke uitspraak vinden wij aan het slot van Hoofd- 
stuk XIII, waarin LOEB de mogelijkheid van mutaties (als chemi- 
sche veranderingen in de componenten der chromomeren) aanneemt 
en zelfs de wenschelijkheid, mutaties experimenteel te trachten 
te verwekken, uitspreekt. Voorts zegt hij, dat het hem onzeker voor- 
komt, of het bijkomen of verloren gaan van mendelsche factoren 
tot het ontstaan van nieuwe soorten kan leiden. Soort-specifiteit 
staat onder den invloed van specifieke proteïnestoffen, terwijl ten 
minste van vele mendelsche factoren vaststaat, dat zij bepaald 
worden door hormonen, of stoffen die noch proteïnestoffen noch 
bepaald specifieke stoffen behoeven te zijn. 
TJEBBES. 
