488 BOEKBESPREKING. 
koppeling tusschen twee genen-paren: Aa en Bb. Het individu 
ontstaan uit de vereeniging dezer gekoppelde paren zal dan de 
formule ABab hebben. Voor BATESON’s hypothese zijn nu twee 
celdeelingen noodzakelijk. Bij de eerste deelen de genen A en a 
zich niet, doch nemen afscheid van elkaar: het eene gen gaat naar 
de eene, het andere naar de andere dochtercel. De genen B en b 
daarentegen deelen zich wèl, zoodat iedere dochtercel het gekop- 
pelde paar Bb ontvangt Wij krijgen dus, als resultaat der eerste 
deeling de cellen: ABb: en aBb, m.a.w. A en a zijn gescheiden, B 
en b blijven gekoppeld. Bij de volgende deeling nemen nu, 
volgens BATESON's veronderstelling ook B en b afscheid, en zóó 
ontstaan dus 4 cellen van de constitutie: AB, Ab, aB en ab. 
Deze cellen gaan zich nu deelen, maar -- zoo veronderstelt 
BATESON — in ongelijke mate, zij redupliceeren d w.z. er onstaan 
méér cellen van de eene soort dan van de andere. Verder moet 
hij veronderstellen, dat er toch regelmaat in die reduplicatie zit, 
dat deze symmetrisch verloopt, want het aantal AB gameten moet 
gelijk zijn aan dat der ab gameten en het aantal Ab gameten, aan. 
dat der aB gameten. Zóó krijgt men dus de reduplicatie-serie 1: 
non slsof? nl rie. ns | 
Bij 3 paren van gekoppelde genen, moest BATESON aanvankelijk 
3 successieve celdeelingen, gevolgd door deeling der 8 ontstaande 
cellen in ongelijke mate aannemen, maar Trow heeft aangetoond, 
dat men ook hier kan volstaan met 2 deelingen, als in bovenstaand 
voorbeeld, aan te nemen De hoofdmoeielijkheid bij BATESON’s 
veronderstellingen is echter, dat er geen aannemelijke reden is 
voor het redupliceeren. Waarom deelen zich de verschillende cel- 
lijnen in verschillende mate? 
BATESON en PUNNETT nemen, ter verklaring, aan dat er op het 
oogenblik der bevruchting in het ei eene „polariteit ontstaat, die 
de vlakken der splitsingsdeelingen bepaalt’. Welk effect dit heeft 
blijft echter onduidelijk en m.i. terecht zegt dan ook MORGAN: 
„But it seems impossible to imagine how this or any other me- 
chanism could bring about the above result. On attempting to 
follow out in concrete detail the events which must be assumed to 
occur in any case of reduplication, we find that... the assumption 
of the most intricate and improbable relations and processes is 
forced upon us.” 

