
BOEKBESPREKING. 489 
Er is dan ook, naar mijne overtuiging, geen twijfel aan dat Mor- 
GAN’S eenvoudige veronderstelling, dat éénzelfde chromosoom de 
gekoppelde kenmerken veroorzaakt en dat de splitsing bij de reduc- 
tiedeeling geschiedt, overeenkomstig met de cytologische waar- 
neming, verre de voorkeur verdient, boven BATESON’S serie van 
pure veronderstellingen. 
Nu zal men vragen: heeft MORGAN bewezen, dat er evenveel groepen 
van gekoppelde genen als chromosomen bestaan? Het antwoord 
moet reeds daarom ontkennend luiden omdat de genen zelf geheel 
hypothetisch zijn. 
Ik zou dan ook niet verder wenschen te gaan, dan te zeggen, 
dat MorGAN het zeer waarschijnlijk heeft gemaakt, dat een chro- 
mosoom meer dan een kenmerk kan veroorzaken en dat de waar- 
genomen koppelingsverschijnselen verklaard kunnen worden door 
de distributie der chromosomen over de gameten bij de reductie- . 
deeling. 
Zooals het zoo dikwijls gaat schematiseeren de volgelingen in 
grootere mate, dan de ontdekker van een verschijnsel. 
Zoo vindt men thans overal, de figuren van MORGAN voor de 
chromosomen in de somatische cellen van een © en van een { 
Drosophila gereproduceerd, met in de 2 cel twee gelijke sex chro- 
mosomen en in de d cel één sex chromosoom gelijk aan de x 
chromosomen van de 2 cel + een haakvormig gebogen y chromo- 
soom, maar zonder toevoeging van wat MORGAN hierover zegt. Dit 
zij hier dus woordelijk gereproduceerd: 
„The two sex chromosomes in the male are here represented as 
differing from each other in shape. In the diagrams the y chromo- 
some is represented as hook shaped, but this is intended only 55 
a convention. It is true that in the case of non disjunction where 
the y chromosome has been transferred to the female it has this 
hook shape, but as yet it has not been possible to identify the y 
chromosome as hookshaped in the male. STEVENS’ work had seemed 
to show that the x chromosome is attached to another chromo- 
some and that there is no y chromosome. In the earlier papers 
on Drosophila this relation of the chromosomes was assumed to 
be correct and the female was represented as X X and the male 
als X O.” ’ 
Nu moet men wel in het oog houden, dat de verkregen resul- 
