494 BOEKBESPREKING. 
het kindertal in de hand (in Frankrijk bij de kleine boeren). 
Een tweede belangrijke invloed op de erfelijke samenstelling van 
een bevolking, oefenen volgens schr. de maatregelen, die voor de 
verbetering van de volksgezondheid genomen worden. Ook deze, 
waardoor zwakken in het leven worden gehouden, werken anti- 
selecteerend. Om niet misverstaan te worden, wijst schr. er her- 
haaldelijk op, dat het hier gaat om de vaststelling van biologische 
werkingen. In waardeering voor de humanitaire beteekenis van 
maatregelen tegen zuigelingensterfte, besmettelijke ziekten e.a. wil 
schr. bij anderen niet achterstaan.. 
Uitvoerige beschouwingen worden ook aan den oorlog gewijd. 
Op de beteekenis van het oordeel van Prof. STEINMETZ wordt ge- 
wezen. Toch meent schr., dat het zeker is, dat de tegenwoordige 
oorlog, vooral ook door de lange duur, ongunstig op de erfmassa 
der bevolking werkt. | 
De ervaring leert dus, dat de totale bevolking overal neiging 
heeft om achteruit te gaan; bovendien zijn er aanduidingen van 
antiselecteerende werkingen. Op grond nu van theoretische, men- 
delistische overwegingen komt schr. tot de conclusie, dat hierdoor 
een volk blijvend geschaad wordt. Over dit belangrijke punt een 
enkel woord. Voor de erfelijkheidsbeweging van ziekten en andere 
eigenschappen neemt men erffactoren aan in de geslachtscellen. 
Om de verschillende graden, waarin eigenschappen en talenten bij 
den mensch voorkomen, te verklaren neemt men bovendien aan, 
dat eenige in gelijken zin werkende factoren aanwezig zijn. Uit 
deze hypothese volgt, dat als groote talenten zonder of met zeer 
geringe nakomelingschap sterven, daardoor de bevolking niet een 
absoluut verlies lijdt, omdat de erffactoren verspreid aanwezig 
blijven. Door gelukkige combinatie kunnen telkens weer nieuwe 
talenten verschijnen. Bovendien moet men in aanmerking nemen, 
dat tegenwoordig het vraagstuk der selectie in den nieuwen vorm 
van de vraag naar de veranderlijkheid van de genen opnieuw aan 
de orde is. Volgens de theorie van JOHANNSEN van de zuivere 
lijnen, die het vraagstuk der variabiliteit in een nieuw stadium, 
bracht, is weliswaar selectie onmogelijk. Wellicht zal echter de 
groep feiten, die CASTLE in den loop der laatste jaren naar voren 
brengt, nopen, om de veranderlijkheid van de erffactoren van sommige 
eigenschappen (gevlektheid, hyperdactylie bij cavia's, bloeitijd e. a.) 
