LOTSY, CUCURBITA-STRIJDVRAGEN. 499 
Toen LINNAEUS in 1762 zijn Species plantarum voleindigd had, 
kende hij slechts 5 soorten van Cucurbita. Twee van deze C lage- 
naria en C. citrullus zijn er later van afgescheiden, om tot typen 
der nieuwe geslachten Lagenaria en Citrullus te worden, geslachten 
die ook thans nog als zoodanig worden beschouwd. De drie andere 
waren: C. Pepo (amalgame de deux et peut-être de trois espèces 
distinctes, comme nous le verrons plus loin), C. verrucosa en E. 
melopepo, die volgens NAUDIN, slechts variëteiten zijn, de l’une des 
espèces confondues sous le nom de C. Pepo. Enkele jaren later, 
(Mantiss., 126) beschreef LINNE nog een C. ovifera, die volgens 
NAUDIN een variëteit van C. Pepo sens. strict. is. En somme, zegt 
NAUDIN, on peut dire que le grand botaniste suédois méconnut 
“entièrement les espèces alors cultivées du genre Cucurbita. KOEL- 
REUTER ,tomba dans une erreur à peu près semblable.” In 1766 had 
hij een kleine pompoen met appelvormige vruchten 1) (wellicht de 
C. aurantia van WILLDENOW) bevrucht met het pollen van een andere 
pompoen met groote, eetbare vruchten; hiervan kreeg hij „une forme 
hybride ou plutôt métisse” die volkomen intermediair tusschen beide 
ouders was en goed gevormde zaden maakte, uit welk feit hij — 
overeenkomstig zijn denkbeelden — besloot, dat alle toen bekende 
pompoenen tot één enkele soort behoorden. NAUDIN vermoedt, dat 
beide met elkaar gekruiste vormen slechts variëteiten van C. Pepo 
polymorpha Duchesne waren en dus geen bastaard maar slechts 
een „metisse” metelkaar vormden, eene onderscheiding, die — naar 
men weet — thans niet meer gemaakt wordt. 
WILLDENOW (Species IV p. 607 en 609) accepteerde de Linné’sche 
soorten, maar scheidde er twee secondaire vormen van af: C. sub- 
verrucosa en C. aurantia, die bij NAUDIN slechts variéteiten van 
‚diens C. Pepo zijn. j 
Het beste werk is volgens NAUDIN gedaan „vers la même époque 
par un simple amateur, DUCHESNE, à qui on a refusé le titre de 
botaniste”. Hij ging van het eenige juiste middel uit: zelf kweeken 
en zelf waarnemen, en „ses recherches poursuivies pendant un 
grand nombre d’années, eurent un plein succès.” Als resultaat van 
zijn onderzoek, verdeelde hij de „Courges” in twee groote soorten: 
de Potirons, aan welke hij den naam C. maxima gaf en de Pépons, 
1) Dritte Fortsetzung der vorläufigen Nachricht von einigen das Geschlecht 
der Pflanzen betreffenden Versuchen und Beobachtungen p. 118 n° 63. 
+ 
