LOTSY, CUCURBITA-STRIJDVRAGEN. 505 
plupart des arbres fruitiers, un grand nombre de légumes et de 
plantes d’ornément, ont perdu entre les mains de l’homme l'aspect 
primordial de l’espece, pour se résoudre en un nombre indéfini 
de variétés ou de races, d'espèces secondaires en quelque sorte, 
dont la stabilité, au moins apparente, peut les faire assimiler à de 
véritables espèces naturelles.” 
Wat nu de pompoenen betreft, onderscheidt NAUDIN: 
; Cucurbita maxima 
C. maxima Duch. in Lamk. Dict. encycl. II p. 316. — DC. Prod. 
III 316. — Séring. Flor. des jard. p. 531 — C. Pepo var. a. Linn. 
Spec. 1435. — C. major rotunda, flore luteo, folio aspero, Bauh. 
Pinax 213 — Cy indica rotunda Dalech. Hist. 616. — C. pileiformis 
et C. turbaniformis Roem. Synops. monogr. II p. 86. — C. Farinae, 
Mozetti, Cat. Hort. neap. — Prleocalyx elegans, Gasparr.1. c. Cucur- 
bita Melopepo, DC. et Sering. 1. c. pro parte, non C. Melopepo, Roem. 
C. annua; caulibus subteretibus repentibus; folis reniformibus 
5 - lobis, lobis rotundatis,' sinubus inter lobos subnullis, petio- 
lorum pilis aequalibus asperis non autem pungentibus, pedunculis 
floriferis (masculis foemineisque) teretibus; calycis tubo obconico 
nunquam sub insertione corollae constricto, sepalis linearibus fili- 
formibus interdumque abortientibus; pedunculo fructifero crasso 
suberoso striato nunquam vere sulcato; pulpa fructus vix aut mi- 
nime fibrosa, placentis spongiosis nec facile deliquiescentibus. Vul- 
gairement: le Potiron. 
De typische vruchtvorm dezer „Potirons” is die van een afgeplatte 
bol (sphaera polis compressis) de belangrijkste kenmerken zijn: de 
bladeren met stompe korte lobben tusschen welke de sinus nauwelijks 
bemerkbaar is, de ongegroefde vruchtsteel, het niet-draderige vrucht- 
vleesch, en de niet gemakkelijk vervloeiende placentae. NAUDIN 
onderscheidt twee hoofdgroepen: de Turksche mutsen met hun 
kroon van uitspringe: de carpellen en de ongekroonde Potirons, 
waartoe o.a. de gele Hollandsche pompoenen behooren, die tot 
70 cM. doorsnede kunnen krijgen; sterk afwijkend is de Potiron 
de Farina (C. Farinae Mozetti) met ovoide, groenzwarte vruchten, 
en zeer sterk verlengde bladlobben; daar deze echter met andere 
Potirons zeer gemakkelijk kruist, — uit één bastaardvrucht, verkregen 
doordat de plant tusschen andere ingroeide, en door deze bevrucht 
werd, kreeg NAUDIN 7 planten en wel 2 van het type van C. Farinae, 
