LOTSY, CUCURBITA-STRIJDVRAGEN. 511 
Dadelijk van de andere soorten te onderscheiden door de groen- 
wit gemarmerde vruchten, de zwarte zaden (bij de anderen wit) en 
den langen tijd (meerdere jaren) dat de vruchten kunnen bewaard blijven, 
Zij is hoogstens sinds het begin der negentiende eeuw in Europa 
bekend; men weet niet precies van waar zij gekomen is en door . 
wie zij is ingevoerd, maar „son nom vulgaire de Courge de Siam, 
autorise à croire qu'elle vient originairement de l'Asie méridio- 
nale”. Toen de Heer pE MONTIGNY in 1854 Yacks van China naar 
Frankrijk zond, werd een groot aantal C. melanosperma ingescheept 
om deze dieren te voeden; toen zij in Parijs aankwamen, bleven 
er nog verscheiden tonnen van deze vruchten over, die alle uit- 
stekend gebleven waren. 
Elle na encore donné aucune variété en Europe, et est encore 
telle aujourd'hui que le premier jour où elle y a paru, ce qui permet 
de supposer avec une grande vraisemblance, que sa culture, en Asie, 
ne date pas de loin. 
Ik onderstreep, om nadruk te leggen op het feit, dat deze meening 
verband houdt met de opvatting, dat de soorten slechts langzaam 
door de cultuur veranderd worden, (bij NAUDIN: Lamarckisme.) 
De overige soorten, door NAUDIN beschreven: C perennis, die 
door middel van een meer dan een meter diep in den grond in- 
dringenden vleezigen wortel, ook in ons klimaat overwintert en ieder 
jaar weer uitloopt, een pompoen met uiterst bitter (amarissima) 
vruchtvleesch (diagnose: Ann. des. Sc. nat. IV Serie t.6. 1856 p. 
54); C. digitata Asa Gray (diagnose: Ann des Sc. nat. IV serie t. 
18. 1862 p. 178) en de later door hem beschreven zevende soort, 
C. radicans (diagnose: Ann. des Sc. nat. Ve série t. 6. 1866 p. 8) 
kunnen hier buiten beschouwing blijven, daar zij noch door anderen, 
noch door mij, (na NAUDIN) voor kruisingen zijn gebruikt. 
Wat het vaderland der eetbare soorten: C. maxima, C. Pepo en 
C. moschata betreft, zoo meent NAUDIN met Alph. de Candolle, 
(Geographie botanique t. II p. 902 seq.) dat hoewel zij nog nergens 
wild zijn aangetroffen, het ’t waarschijnlijkst is, dat zij uit Zuid-Oost 
Azië (Indië, Cochinchina of Zuid-China) af komstig zijn. 
C. melanosperma uit Siam, zou dan de verbinding vormen met 
de Noord- Amerikaansche soorten: C. perennis, C. digitata en Gi 
radicans, wat op een vroegere landverbinding tusschen Azié en 
Amerika via den Stillen Oceaan, zou wijzen. 
