ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BĲ BOONEN. 
Ill. ALBINISME 
door K. TıEBBES en H. N. KooıMman. 
Met 1 gekleurde plaat en 3 foto's. 
(With a summary in English) 
Gedurende eenige jaren werd een lijn van citroenboonen 
gekweekt voor huishoudelijk gebruik. Van de jonge plantjes dezer 
lijn was een klein gedeelte ieder jaar albinotisch; zij stierven kort 
na de kieming. Daar de andere planten zich normaal ontwikkelden, 
werd spoedig alle beschikbare ruimte door hen ingenomen en na 
eenigen tijd waren geen open plekken meer te zien. Er werd daarom 
ook weinig aandacht geschonken aan de eigenschap dezer lijn: 
albino's af te splitsen, vóór het jaar 1915. 
In 1916 werd het verschijnsel opnieuw opgemerkt en van drie 
groene planten, E.7, E.9 en E.10, werd het zaad afzonderlijk verzameld. 
Zij gaven alle een flinke opbrengst van boonen, alle van dezelfde 
zaadhuidkleur (n°. 171 van de Code des Couleurs: Klincksiek et 
Valette). 
In 1917 werd dit zaad gezaaid. Twee van de drie planten, E.7. 
en E 10, gaven slechts normaal-groene zaailingen, maar de derde, 
E.9, gaf een nakomelingschap, welke eenvoudige Mendel-splitsing 
vertoonde. Normaal-groene bladkleur blijkt volkomen dominant te zijn. 
Slechis een gedeelte van de boonen (35) van E.9 waren gezaaid; 
één kiemde niet; 8 kiemplanten waren volkomen albinotisch, 26 
normaal groen. De albinotische kiemplanten stierven spoedig na 
de ontwikkeling der eerste (enkelvoudige) bladeren. Zij vertoonden 
zelfs niet een spoor van groene kleur. In 1918 werd de rest der 
zaden van E.9 gezaaid. Sommige kiemden niet, doordat ze in te 
vochtigen grond waren gelegd, en bleken later verrot, zoodat de 
verhouding, waarin de albino’s optraden, niet zuiver kan worden 
opgegeven Het was echter ongeveer 1/, van het totale aantal. 
