TJEBBES, KOOIMAN, ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BIJ BOONEN, III 533 
Daar we meer experimenteele gegevens wilden hebben over de 
erfelijkheid van het beschreven albinisme, beproefden wij, de albi- 
notische kiemplanten tot bloei en vruchtzetting te brengen, ten 
einde de proeven te kunnen voortzetten. 
Wij pasten verschillende methoden, van kunstmatige voeding 
bij de jonge planten toe, maar zonder goed gevolg. 
Bovendien beproefden wij, hun leven te verlengen door oculeeren 
en enten op normaal-groene planten. Oculeeren heeft steeds negatief 
resultaat gegeven, maar enten is eenige malen gelukt. 
De beste methode van enten bleek de copulatie te zijn: normale 
onderstam en albino worden beide schuin afgesneden en op elkander 
gelegd. Zij worden stevig samengebonden door een breeden band 
natte raffia. De beste resultaten verkregen wij, wanneer het hypocotyl 
van een albino, die juist zijn eerste paar echte (enkelvoudige) bladeren 
had ontplooid, werd, geënt op den stengel van een (ongeveer twee 
weken) oudere, zich krachtig ontwikkelende normale boonenplant. 
Het is dan het beste, bij de laatste de snede te maken door een 
knoop, zooals op de photographie A is te zien. De albino heeft 
dan voor den eersten tijd zijn eigen reservevoedsel, opgehoopt in 
zijn cotylen, tot zijn beschikking, terwijl de onderstam nieuw voedsel 
voortbrengt in de onmiddellijke nabijheid van de entplaats, door 
middel van het eene blad, dat aan den doorgesneden knoop is 
overgebleven. Zoodra ent en onderstam door eenig callus zijn 
vereenigd, begint de albino zich snelte ontwikkelen en na een paar 
weken is de verbinding volkomen en kan de raffia, die begint te 
knellen, verwijderd worden. 
Op deze wijze werden in 1918 twee albinotische planten tot vol- 
komen ontwikkeling gebracht. Spoedig na het verschijnen van het 
tweede paar echte bladeren (deze zijn samengesteld), bleek, dat we 
niet met echte albino's te doen hadden, daar zich kleine vlekjes 
van bleekgroene kleur op deze bladeren vertoonden Men zie de 
gekleurde plaat en photographie B. Later ontwikkelt zich zelfs 
chlorophyl (in strepen) op de peulen, zooals op photo A te zien is. 
Deze twee planten E9.1 en E9.2, geënt op bovenbeschreven wijze, 
op normalen onderstam, brachten eenige crême-witte bloemen voort, 
welke ter zelfbevruchting werden geïsoleerd. Het resultaat was één 
rijpe peul op elke plant, welke twee resp. drie zaden bevatten van abso- 
luut dezelfde kleur, als die welkewerden uitgezaaid. (C. D. GC. n° 171). 
~ 
