544 SIRKS, RASZUIVERHEID EN FOKZUIVERHEID. 
erfelijkheidsbeschouwing als goed resultaat gehad, dat men het 
verband tusschen individuën en hun voorouders meer op den voor- 
grond begon te stellen; raszuiverheidsbeoordeeling kreeg een nieuwe 
basis, die der afstamming. Daarmee was veel gewonnen, het prin- 
cipe der erfelijkheid als grondslag voor raszuiverheidsbepaling, 
was erkend. Zoo kwam de stamboomstudie tot aanzien: waren de 
beide ouders van een individu goed, dan had natuurlijk ook het 
kind van dit ouderpaar veel kans raszuiver te zijn. En hoe grooter 
het aantal raszuivere voorouders was, des te meer overwicht kregen 
volgens GALTON de eigenschappen die tot het ras behooren, de 
overhand over de andere, dus des te grooter was de raszuiverheid 
van het kind. Deze kon op die wijze in een breuk worden uitge- 
drukt: half, 1/4, 3/4, 1/8, 3/8 5/8 Ts. 16 3/16 5/16 71e. enz. Dat scheen 
wel een zeer scherpe methode om de raszuiverheid te bepalen, 
maar ze had één groot bezwaar: de vooropgezette veronderstelling, 
waarop GALTONS erfelijkheidstheorie gebouwd is, deugt niet. 
Dat is duidelijk geworden door het werk op erfelijkheidsgebied 
verricht na de wederontdekking van MENDELS grondregels, waar- 
van de eerste en meest belangrijke inhoudt, dat ieder organisme, 
hetwelk ontstaat door samensmelting van twee voortplantingscellen, 
die in erfelijke eigenschappen verschillen, op zijn beurt voortplan- 
tingscellen vormt, die onderling ongelijk zijn in erfelijke eigenschap- 
pen. Daarmee wordt het zwaartepunt aangaande raszuiverheid van 
een organisme geheel verlegd van de voorouders naar de nako- 
melingen, en daaruit kunnen we nu een goedgefundeerd theoretisch 
standpunt afleiden, dat als grondslag voor raszuiverheidsbepaling 
kan gelden: ieder organisme, dat bij paring met tot hetzelfde ras 
behoorende organismen slechts nakomelingen voortbrengt, wier 
erfelijke aanleg gelijk is aan die van de ouder-organismen is fokzuiver. 
Eigenlijk zou de erfelijkheidsleer op theoretische gronden de 
bepaling nog willen verscherpen en zeggen: ieder organisme, dat 
uitsluitend voortplantingscellen vormt, die onderling gelijk zijn in 
bezit aan erfelijke éigenschappen, is fokzuiver. En omgekeerd zou 
ze dan ook ieder organisme, dat ontstaat uit twee in erfelijk op- 
zicht identieke voortplantingscellen, fokzuiver willen noemen. Dat 
zou de scherpste omschrijving zijn van het begrip fokzuiver, als: 
zoodanig aangegeven in de moderne erfelijkheidsleer. En het zou 
misschien kunnen schijnen, dat beide omschrijvingen : gelijkheid 
