548 SIRKS, RASZUIVERHEID EN FOKZUIVERHEID. 
Daarmee evenwijdig loopende verschijnselen vinden we ook aan- 
gaande eigenschappen van geheel anderen aard: een witbloeiende 
plant van Antirrhinum majus kàn een zoogenaamde strepenfactor 
bezitten, d. w.z. het vermogen om, indien ze daartoe de gelegen- 
heid krijgt, roode kleur in strepen te vormen. Maar we kunnen 
dit aan de witbloeiende plant niet zien, want wanneer we ze zelf- 
bestuiven, of wanneer we ze onderling kruisen, dan krijgen we 
alleen witbloeiende nakomelingen. Daarvoor hebben we een schei- 
kundig reactiemiddel, in dit geval een plant met roode bloemen, 
noodig. 
Fokken we witte muizen onderling, dan krijgen we nooit iets 
anders dan witte dieren, en toch zijn ze vaak erfelijk niet aan elkaar 
gelijk. De grondfactor voor kleur ontbreekt in deze dieren en dit 
is oorzaak, dat tal van kleurfactoren aanwezig kunnen zijn, die 
niet tot uiting kunnen komen. Kruising met wildkleur (agouti) is 
dan het middel om de tusschen de verschillende witte dieren be- 
staande verschillen voor den dag te doen komen: uit de paring 
wildkleur X wit kunnen allerlei verschillende nakomelingschappen 
geboren worden: wildkleur, kaneelwildkleur, zwart, verdund zwart 
(blauw), bruin, verdund bruin, geel, enz. Dat hangt af van den erfelijken 
aanleg dier witte muizen, die onderling gepaard steeds schijnbaar 
fokzuiver ‘zijn. 
Fokken we veredelde Duitsche landvarkens onderling, dan krijgen 
we nooit iets anders dan witgekleurde dieren; toch bestaat onder- 
ling groot verschil, zooals toevallig gebleken is, nadat een zestal 
zeugen door eenzelfden wilden beer gedekt waren. Deze zes worpen 
waren alle kenmerkend verschillend; alle biggen van zeug A bijv. 
waren gestreept, die van zeug B. bijv. meer gevlekt, enz. Die ver- 
schillen waren het gevolg van verschil in aanleg der moederdieren; 
verschil dat onopgemerkt gebleven was, zoolang maar „in het ras 
gefokt” was. Het veredelde Duitsche landvarken is dus schijnbaar 
fokzuiver ten opzichte van huidteekening, in werkelijkheid niet. - 
Dat een stier niet te beoordeelen is op melkproductie of een 
haan op eierproductie, spreekt vanzelf; maar tòch hebben de erfelijke 
eigenschappen van deze mannelijke dieren een invloed op de 
alleen in hun vrouwelijke nakomelingen tot uiting komende pro- 
ductievermogens. | Horst 
Zulke gevallen van schijnbare fokzuiverheid zijn dus steeds toe 
