552 SIRKS, RASZUIVERHEID EN FOKZUIVERHEID. 
En bij kruisbestuivende planten en bij dieren, waar kruisbevruch- 
ting natuurlijk de eenige is, wordt de zaak nog ingewikkelder. Een 
methode om de fokwaarde voor zulke organismen te bepalen, is 
nu kortgeleden door SCHMIDT aangegeven, welke methode toegepast 
kan worden, voorzoover het quantitatieve, dus weeg- en meetbare 
eigenschappen aangaat. Zijn methode berust op het beginsel der 
kruisgewijze paring en komt neer op de volgende werkwijze: 
1°. Men paart ieder beschikbaar mannetje met ieder beschikbaar 
wijfje. (Kruisgewijze of diallele paring). Is het getal der wijfjes a 
en dat der mannetjes b, dan verkrijgt men zoodoende a X b ver- 
schillende combinaties of nakomelingschappen. 
2°. Alle nakomelingschappen worden onder zoo gelijk mogelijke 
uitwendige omstandigheden opgekweekt. 
3°. Iedere nakomelingschap wordt (door tellen, meten, wegen) 
geanalyseerd en van ieder de gemiddelde waarde bepaald. 
4°. Daaruit worden de fokwaarden der ouders berekend. Doordat 
de nakomelingschappen, hoewel ingemiddelden verschillend, dezelfde 
elementen bevatten in verschillende combinaties, kunnen de fokwaar- 
den der ouders hieruit door eenvoudige berekeningen bepaald 
worden. 
Voor de toepassing dezer methode zijn natuurlijk het beste geschikt 
die diersoorten en plantensoorten, die uit dezelfde paring van twee 
individuen een groot aantal nakomelingen doen voortkomen, zooals 
bijv. verschillende vischsoorten, waaraan SCHMIDT de praktische 
bruikbaarheid van zijn methode heeft aangetoond. Maar vermoedelijk 
is deze bepaling ook in beginsel wel toe te passen in de fokkerij 
van grootvee, indien tenminste onze stamboeken zoodanig ingericht 
zijn, dat daaruit voldo.nde gegevens voor dergelijke berekeningen - 
geput kunnen worden. 
Dit is echter een punt, dat iedere richting van fokkerij en kweekerij 
voor zichzelf heeft te beoordeelen: de technische toepassing hangt 
af van zooveel factoren, die alle verschillend zijn voorde verschillende 
huisdieren en cultuurplanten. Daaraan aandacht te wijden, moge 
steeds meer de taak van hen worden, die tot direkte voorlichting 
der praktijk geroepen zijn. 
(Ingezonden 24 Augustus 1919). 
