BOEKBESPREKING. 
CONKLIN, Epwin, G., 1918. Heredity and Environment in 
the development of men. (Princeton University Press. Princeton. 
550 pp. 1918. Revised Sec. Edition.) 
Men mag de studenten van Princeton-College gelukkig prijzen 
met hun hoogleeraar in de Biologie. De schrijver van „Heredity 
and Environment,” bij vakgenooten bekend door fraaie onderzoe- 
kingen op het gebied der proefondervindelijke ontwikkelingsgeschie- 
denis, heeft een zeldzaam vermogen nieuwe gegevens en opvattingen 
der Genetica in aanschouwelijken vorm te gieten, met een uitdruk- 
kingskracht, die beklijven van het opgenomen woord doet waarborgen. 
Als Harris-lectures zijn deze voordrachten oorspronkelijk in 1914 
voor een algemeen gehoor gehouden en bij den tweeden druk onlangs 
aanzienlijk aangevuld. | 
Het was een moeilijke taak, zegt CONKLIN in zijn inleiding, 
tusschen zuiver wetenschappelijke en populaire voordracht een 
keuze te doen; doch het gevaar van over de hoofden van het audi- 
torium tot de geleerde galerij te spreken, had ten slotte zijn weg 
bepaald. Aan de pen van wetenschappelijk geschoolden kan men 
gerust een dergelijke populariteit toevertrouwen, gevaarlijk als ze 
in de handen van onbevoegden is. Want hier blijft de strenge lijn, 
waarvan geen voet breed wordt afgeweken; alleen de ballast van 
geleerdheid, die zoo menig handboek ook voor den student onge- 
nietbaar maakt, en slechts in wetenschappelijke verhandelingen thuis 
behoort — is uitgeworpen. 
Door eigen onderzoek overtuigd van de determinatie van den 
kiem — het is CONKLIN geweest, die b.v. de polariteit van het 
ei en de links- of rechtswinding van het slakkenhuis tot de nog 
onbevruchte kiemcel heeft teruggebracht — legt hij den nadruk op 
het groote onderscheid tusschen deze moderne opvattingen en de 
