558 BOEKBESPREKING. 
verslag gegeven. Vier kenmerken worden speciaal nagegaan: Wervel. 
getal, aantal vinstralen rechter borstvin, aantal harde stralen in 
de rugvin, aantal pigmentvlekken in de rugvin. Deze kenmerken 
zijn reeds lang voor de geboorte duidelijk te zien en veranderen 
niet. Ze zijn voor beide sexen gelijk en ook in verschillende jaren 
constant. De verschillen vormen uiterlijk zeer goed te onderscheiden 
typen. : 
Analysen werden gemaakt van + 80 populaties, elke met circa 
200 individuen. Verwaarloost men de borstvinstralen, die slechts 
weinig varieeren, en noemt men van de overige kenmerken, de 
hooge gemiddelden A, B, C, de lage a, b, c, dan vond S 6 van de 
8 mogelijkheden gerealiseerd: niet werden ontmoet a Bc en a BCG, 
In de Noordzee werden gevonden westelijk A b c, oostelijk a bc 
in de Oostzee, westelijk A B C, oostelijk A B c. Merkwaardig 
waren de bevindingen in de fjords: de gemiddelden waren hier 
binnen in de fjords lager dan daar buiten. De analyses toonden 
dat Zoarces tallooze, vaak zeer plaatselijke „rassen” bezit, meer 
nog dan de meeste andere visschen. (Zooals bekend is zijn alle 
aalpopulaties identiek, wat een uitzondering is). 
Door onderzoek van de afstammelingen van telkens één wijfje 
kon SCHMIDT in de populatie, het „ras”, nog kleinere eenheden vast- 
stellen, die onderling sterk verschillen. Duidelijk toont de schr. 
voorts aan dat verschillen in ’t milieu, speciaal ’t zoutgehalte niet 
de oorzaak, althans niet de hoofdoorzaak zijn bij de „rassen”- 
vorming. Conclusie, welke eerst definitief kan heeten, als ’t expe- 
rimenteel deel af is: een visch „ras” is voornamelijk een statistische 
conceptie ; het bestaat uit een mengsel van genotypen; de gemid- 
delde waarden die ’t ras kenmerken zijn afhankelijk: le van de 
quantitatieve verhouding der genotypen en pas in de 2e plaats van 
de omgeving. 
KUIPER. 
