ERFELIJKHEID, CORRELATIE EN REGRESSIE 
door G, P. FRETS. 
Erfelijkheid als correlatie wordt door PEARSON (1895, p. 259) 
als volgt gedefinieerd: „Given any organ in a parent and the same 
or any other organ in its offspring, the mathematical measure of 
heredity is the correlation of these organs for pairs of parent and 
offspring.” Deze correlatie wordt meestal berekend volgens de 
formule van BRAVAIS: r = ee (JOHANNSEN 1913, S. 325). 
n X ox X oy 
Van den hoofdindex is op deze wijze de erfelijkheid als cor- 
relatie bepaald door PEARSON and FAWCETT (1898) en door TscHE- 
POURKOWSKY (1903). Van mijn materiaal heb ik de correlatiecoef- 
ficienten berekend voor ouders en kinderen, grootouders en kin- 
deren en broeders, resp. zusters. De uitkomsten zijn tezamen met 
die van de beide genoemde onderzoekers in tab. 1 en tab. 2 
opgenomen. 
Men ziet dat deze correlatiecoefficienten nog al uiteenloopen. 
PEARSON en FAWCETT schakelen de door hen gevonden coeffi- 
cienten voor vaders en kinderen uit (1898, p. 414); TSCHEPOUR- 
KOWSKY beschikte niet over gegevens van vaders. In mijn materiaal 
is de correlatiecoefficient van vaders en zoons iets kleiner dan 
van vaders en dochters. Voor moeders en zoons vinden PEARSON 
en FAWCETT een groote waarde, voor moeders en dochters komt 
de waarde juist met de door hen theoretisch aangenomen waarde 
overeen. De correlatiecoefficienten, die door TsCHEPOURKOWSKY 
gevonden zijn, zijn zeer klein. Die van moeders en zoons zal niet 
veel grooter zijn dan de waarschijnlijke fout. De door mij gevonden 
coefficient van moeders en zoons is iets grooter dan die van vaders 
en dochters. Die van moeders en dochters is het grootst en is 
nog iets grooter dan de theoretische waarde van PEARSON en 
. FAWCETT. 
Genetica III. 1 
