2 FRETS, ERFELIJKHEID, CORRELATIE EN REGRESSIE. 
Als correlatiecoefficient van ouders en kinderen in één corre- 
latietabel vereenigd, vind ik r = 0.257. 
De correlatiecoefficienten als uitdrukking voor collaterale erfelijk- 
heid zijn alleen door PEARSON en FAWCETT en door mij bepaald. 
PEARSON en FAWCETT vinden ze nog al uiteenloopend (zie ook 
1895, p. 283); ik vind ze in alle drie gevallen duidelijk grooter 
dan die voor de directe erfelijkheid. De correlatiecoefficient voor 
zusters en zusters is het grootst. 
De correlatiecoefficienten van grootouders en kleinkinderen in 
hun verschillende combinaties zijn in tab. 2 vermeld. Ze loopen 
onderling nogal uiteen, wel verband houdend met het betrekkelijk 
klein aantal waarnemingen. Voor alle grootouders en kleinkinderen 
in één correlatietabel van 1561 paren vereenigd, vindik r — 0.134 
+ . 017. 
Ten slotte heb ik de correlatiecoefficient nog bepaald van echt- 
genooten (tab. 1): de waarde is maar iets grooter dan de waar- 
schijnlijke fout. Er is dus geen „assortative mating” ten opzichte 
van den hoofdindex (zie ook RIPLEY p. 50). Voor lichaamslengte 
vond PEARSON (1895, p. 258, 273) een even merkbaren invloed. 
Wat de variabiliteit en de gemiddelde grootte van den index 
betreffen, in mijn materiaal is de index van de kinderen hooger 
dan van de ouders, behalve voor moeders en zoons (80.78 en 
80.61). Hieruit blijkt, dat het verschil van den index tusschen 
ouders en kinderen iets kleiner is dan tusschen mannen en vrouwen. 
Het verschil van den index van ouders en kinderen berust voor 
een deel hierop, dat de index van kinderen iets hooger is dan 
van volwassenen (1920). 
De standaardafwijking is in mijn materiaal in alle gevallen van 
de kinderen grooter dan van de ouders, van de broeders grooter 
dan van de zusters, van de vaders grooter dan van de moeders, 
behalve in een geval, waar de standaardafwijking van de moeders 
2.94 is, terwijl de laagste standaardafwijking van de vaders 2.91 is. 
Dat van de kinderen de standaardafwijking grooter dan van de 
ouders is, is zeker ten deele het gevolg hiervan, dat kinderen 
grooter variabiliteit hebben dan volwassenen (1920). 
In de groep broeders-broeders en zusters-zusters is steeds de 
oudste broeder, resp. oudste zuster vergeleken met de overige 
broeders, resp. zusters. We kunnen hier dus de biometrische con- 
