16 FRETS, ERFELIJKHEID, CORRELATIE EN REGRESSIE: 
Waar bij de bewerking van mijn materiaal niet met de midparent 
gerekend is, doch met de ouders ieder voor zich, zal, daar in de 
meeste gevallen een ouder met een uitersten hoofdindex gehuwd 
zal ziin met een ouder met een minder uitersten index, ook om deze 
reden de index van de kinderen minder van den gemiddelden index 
van de populatie verschillen dan de ouder. 
De theoretische begronding van deregressie is nu duidelijker dan 
in den tijd van GALTON. Ook GALTON neemt twee factoren ter ver- 
klaring aan: erfelijkheid en stabiliteit van het type. Het is duidelijk, 
dat de niet-erfelijke variabiliteit van de experimenteele erfelijkheids- 
onderzoekers synoniem is met de stabiliteit van het type van GALTON 
en DARWIN. Dit begrip met een finalistisch karakter is door de ex- 
perimenteele erfelijkheidsonderzoekers meer gepreciseerd. 
De regressie in het algemeen hebben we hiermee mendelistisch 
verklaard. Welke beteekenis heeft nu de regressiecoëfficient? Het 
gebied, waarvoor GALTON’s Law of ancestral heredity oorspronkelijk 
is opgesteld, is, zooals gezegd, dat van de stable population en 
voor uiterlijk intermediaire erfelijkheid (blended inheritance). De 
erfelijkheid van kwantitatieve verschillen, dus ook van den hoofd- 
index, behoort hiertoe. Het is dus wel van belang, om de betee- 
kenis van de ook door ons gevonden regressiecoëfficienten na te 
gaan. Want de regressiecoëfficient, die (op zichzelf beschouwd) een 
statistische eigenschap is, moeten we biologisch kunnen verklaren. 
We.moeten kunnen aangeven, dat uit de biologische eigenschappen 
van het materiaal dit statistisch resultaat voortvloeit. 
In zijn publicatie „on a generalised theory of alternative inheritance 
with special reference to Mendel’s laws” (1904, 1908a) gaat PEARSON 
na, welke de regressie is voor eigenschappen in een bevolking, 
waarvan de uitgangsvormen twee zijgoten zijn, waarvan de eene 
uit een reeks van n factoren A (dus A; A; Ag Ag Ag Ag... . An An) is 
opgebouwd en de andere uit n factoren a (dus a, a] 49494323... 
An An). Deze bezitten splitsende erfelijkheid, doch geen dominantie. 
We kunnen PEARSON’s afleidingen beschouwen als een statistische 
bewerking van NiLssoN-EHLE’s polymerietheorie. Daarom zijn ze . 
van belang voor het door mij bewerkte materiaal. 
De kruising van de genoemde P-vormen geeft „the perfeet mul- 
tiple heterozygote” A; ay Ag ag Ag a3.... An an en nu wordt verder 
verondersteld, dat deze heterozygoten vrij kruisen in volgende ge- 
