18 FRETS, ERFELIJKHEID, CORRELATIE EN REGRESSIE. 
van alternatieve erfelijkheid. GALTON nam ter verklaring aan erfe- 
lijkheid en stabiliteit van het type (blz. 7). Wij namen, op het 
voetspoor van JOHANNSEN, aan niet-erfelijke en erfelijke variaties, 
van welke laatste de middelmatig-groote erfelijke typen vaker 
zouden voorkomen dan de uitersten (blz. 7). 
Nu, door de generalised theory of alternative heredity van 
PEARSON, blijkt, dat deze aparte aanname niet noodig is, doch dat 
het resultaat er van al opgesloten ligt in de werking van mende- 
listische multiple factoren en daar de theorie van PEARSON niet 
gebonden is aan de waarde van n., d. i. het aantal factoren, volgt 
het resultaat uit de mendelistische erfelijkheid in het algemeen. 
De regressie voor de erfelijkheid van den hoofdvorm van ouders 
en kinderen, grootouders en kinderen, enz. kan dus verklaard 
worden, door aan te nemen, dat de hoofdindex bepaald wordt 
door eenige splitsende erffactoren. Uit die splitsende erfelijkheid 
van eenige factoren!) volgt het ontstaan van verschillende erfelijke 
factorencombinaties, dus van erfelijke variaties en wel zoo, dat 
uiterste waarden zeer zeldzaam zijn. 
De polymerietheorie, of algemeener, de mendelistische erfelijk- 
heid geeft dus een verklaring van de stabiliteit van het type en 
van de regressie. 
CONCLUSIES. 
l. Regressie is een statistisch begrip. Waar in de erfelijkheids- 
leer wordt aangenomen, dat voor opvolgende graden van bloede 
verwantschap de regressiecoëfficienten een meetkundige reeks 
vormen, heeft de regressie daar ook een biologische beteekenis. 
Als de variabiliteit (standaardafwijking) van de eigenschappen, die 
men vergelijkt, gelijk is, hebben regressie en correlatie dezelfde 
beteekenis. Zoo b.v. in GALTON’s materiaal voor lichaamslengte. 
2. De regressiecoëfficient is in mijn materiaal voor moeders en 
dochters iets grooter dan voor vaders en zoons. Die van moeders 
en dochters (0.32) verschilt weinig van den oorspronkelijken regres- 
siecoëfficient van GALTON (1/3). 

1) We nemen hier eenige factoren aan, doch willen hiermee niet stelling 
nemen ten opzichte van de vraag polymerietheorie (NILSSON—EHLE, 
JOHANNSEN) of contaminatie (CASTLE). Ook volgens CASTLE's opvatting 
zijn min of meer erfelijke kleine verschillen mogelijk. 
