ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BIJ BOONEN 
door K. TJEBBES en H. N. KooıMan. 
IV. OVER DEN. STREPINGSFACTOR. EEN GEVAL VAN 
VOLKOMEN AFSTOOTING TUSSCHEN TWEE FACTOREN. 
Reeds eerder [1] hebben wij een mededeeling gedaan overeen 
boonenkruising, waarbij van een strepingsfactor sprake is. Stam- 
kievitsboon, (zaden wijnrood gestreept op chamois fond) gekruist 
met bruine boon (zaden effen geelbruin) geeft een F, met zaden, 
die bruin gemarmerd zijn op chamois fond, en tevens de wijnroode 
streping, hoewel ietwat verzwakt, van de kievitsboon vertoonen. 
In de F krijgen we de monohybriede splitsingsverhouding, 1 bruin, 
2 F;-type, | kievitsboon. Ter verklaring werd door ons aangenomen, 
dat de kievitsboon één factor meer had dan de bruine boon, nl. 
een strepingsfactor S, die wij opvatten als een kleurverhinderings- 
factor. [n heterozygoten toestand zou die dan niet in staat zijn, 
om de vorming van het bruine pigment geheel te verhinderen. 
Op deze wijze zou de marmering ontstaan. De gevonden F;-ver- 
houding was daarmede oogenschijnlijk geheel in overeenstemming. 
In 1919 hebben wij van het materiaal der tweede generatie nog 
een kleine nateelt gemaakt, en daarbij gevonden, dat ook in de 
derde generatie geen enkel ander type optreedt, dan de drie ge- 
noemde en in ons artikel [1] afgebeelde typen. De resultaten waren, 
kort samengevat, de volgende: 
Uit bruinzadige Fo-planten: in Fs uitsluitend bruinzadige. 
Uit kievitsboonplanten in Fo: in Fs uitsluitend kievitsboonen. 
Uit verschillende Fo-planten van het bastaardtype (=F}): in F3: 
51 bruinzadig, 98 bastaardtype, 32 kievitsboon; of, omgerekend op 
£—4, volgens het schema 1:2:1, een verhouding van: 
1 12: 21 
Verwachting 1 + 0,13, 2 +0,15, 1 + 0,13, 
