32 TJEBBES, KOOIMAN, ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BIJ BOONEN. 
worden van S is geconstateerd. In het door KooIMAN voor zijn 
dissertatie [3] gebruikte materiaal, waarvan de eene stamouder 
dezelfde reine linie van bruine boon is (K n° 3), die wij voor onze 
kruising met kievitsboon gebruikten, zijn talrijke vormen zonder 
B, maar bij geen dezer is streping van de zaadhuid waargenomen, 
wat toch het geval had moeten zijn, aande in de bruine boon S, 
door B bedekt, aanwezig ware. 
Op grond van deze feiten en overwegingen, waarvan vooral 
1° en 4° klemmen, kunnen wij niet accepteeren, dat bruine boon 
en kievitsboon den factor S gemeen hebben. 
Evenmin kunnen wij aannemen (zooals wij in een vroegere pu- 
blicatie [1] wel hebben gedaan) dat in de kievitsboon de factor B 
voorkomt, waarop dan S een chemische werking zou uitoefenen. 
Wij achten het namelijk onomstootelijk bewezen, dat de mar- 
mering in bruine kleur, die de Fj;-zaadhuid van onze kruising 
vertoont, veroorzaakt wordt door hetorozygotie van den chro- 
mogeenfactor B, en dat de kievitsboon derhalve B mist. 
Wij hebben hier dus twee rassen, die in minstens twee factoren 
verschillen: Bruine boon BBss, en kievitsboon bbSS, maar bij de 
kruising waarvan toch een zuivere 1:2:1— splitsing in Fo wordt 
verkregen. Dit nu is alleen mogelijk, wanneer de factoren B en S 
elkander volkomen afstooten. Er worden dan slechts gameten Bs 
en bS gevormd, waartusschen de volgende combinaties mogelijk zijn: 
Bs x Bs = BBss = bruine boon l 
Bs x bS = BbSs = bastaardtype van Fy 2 
bS 4 Bs = BbSs = ” „ ” 
bS x bS = bbSS = kievitsboon 1 
Zooals men ziet is het resultaat hetzelfde, als wanneer de beide 
ouderrassen slechts in 1 factor verschilden en kloppen de gevon- 
den feiten op de meest volkomen wijze met de hypothese. Wij 
aarzelen dan ook niet in dit geval de overigens tamelijk zeldzame 
absolute afstooting als de meest bevredigende verklaring aan te 
nemen. 
De aard van den factor S moet dan echter een geheel andere 
zijn, dan die, welke wij hem oorspronkelijk hebben toegeschreven. 
S kan dan niet zijn een chemisch op B inwerkende factor, daar 
hij juist daar werkt, waar B ontbreekt. Of S misschien opgevat 
moet worden als een chromogeen, dat op een af andere manier 
d 
