TJEBBES, KOOIMAN, ERFELIJKHEIDSONDERZOEKINGEN BIJ BOONEN. 39 
worden. Ik neem hiervoor drie factoren aan, die onafhankelijk 
mendelen. Twee ervan oefenen hunne werking uit op zoowel peul, 
bloem als zaadhuid, één werkt slechts in op de zaadhuid. 
Wat de peul betreft moet buitendien worden aangenomen, dat 
beide oudersoorten een de zwakke roode streping veroorzakende 
factor bezitten, daar ongestreepte peulen noch in Fo noch in Fs 
zijn opgetreden. De stokkievitsboon heeft dan daarenboven een 
factor, door mij S genoemd (om later te verklaren redenen 
neem ik n.l. aan, dat deze factor identiek is met de in het voor- 
gaande stuk van KooïIMAN en mij beschrevene), die de zwakroode 
streping verandert in een intensief roode. De andere oudersoort 
moet een factor hebben, die rood verandert in blauw: zwakrood 
in zwakblauw en intensief rood in donkerblauw. Daar het een 
witzadige soort is geweest, had deze ouder dus zwak blauwge- 
streepte peulen. Dezen blauwmakenden factor noem ik Bl. Hij is 
van groote beteekenis ook voor bloem- en zaadhuidkleur. 
Aangaande de bloem valt te constateeren, dat die als S en Bl 
afwezig zijn (dus bij zwakrood gekleurde peulstreping) wit is, 
evenals bij aanwezigheid van alleen Bl zonder S (bij zwak blauwe 
peulstreping). Is S aanwezig zonder Bl (roode peulstreping), dan 
is de bloem lila, en zijn S en Bl beide werkzaam, dan is de 
kleur violet. Deze violette kleur is nog duidelijk verschillend en 
de individuen zijn voor een geoefend waarnemer te verdeelen in 
donker en licht violetbloemige. Hierop was reeds de aandacht 
gevallen bij de Fo; er was toen geen beteekenis aan gehecht, daar 
wij individueele schommelingen in kleurintensiteit daarvoor aan- 
sprakelijk meenden te moeten stellen. Uit de splitsingen in de F3 
bleek nu, dat de factor Bl, homozygoot op S inwerkend, donker- 
violette bloemkleur veroorzaakt, heterozygoot lichtviolet. Deze 
kleur is steeds nog veel donkerder en vooral veel blauwachtiger 
dan het lila van de Sbl-individuen. 
Voor de zaadhuidstreping tenslotte kunnen wij met de aanname 
van Bl en S niet volstaan. Wel kunnnen wij de voorkomende 
kleuren dadelijk groepeeren in zulke, waar een blauwe tint in 
voorkomt en in andere, waar die blauwe tint aan ontbreekt. Tot 
de eerste groep behooren zwart, blauwgrijs, paars en violet. Bij 
alle hiertoe behoorende planten zijn de peulen blauwgestreept en 
de bloemen violet. Tot de tweede kleurgroep behooren bruinzwart, 
